Archief | Scharminkeltje RSS feed for this section

Louis op logement

8 Nov

Zus en schoonbroer verhuizen dit weekend. Van hun knusse appartement naar hun gezellige nieuwbouwwoning. En ze blijven gelukkig in mijn buurt wonen zodat wij lekker snel eens over en weer kunnen rijden. Bij goed weer kunnen we er zelfs zonder veel moeite met de fiets geraken. Maar dan moet Kamiel eerst nog in zijne goeie zijn want soms begint hij na 200 m al te kreunen van ‘pijn mijn benen’. Zucht … En soms smijt hij zijn remmen volledig dicht omdat hij moet krabben aan zijn neus. Gezellig voor mama die achter hem fietst en keer op keer bijna de goot in vliegt van het verschieten!

Maar terug naar het verhuizen. Omdat zus en schoonbroer moeten verhuizen en weinig of geen tijd hebben om met Louis bezig te zijn, mag ik morgen en overmorgen vervang-mama én Metie zijn! Whoop whoop!!! Dat wordt verwennen tot en met! Maar met een klein tikkeltje opvoeden erbij ook want dat kleine wondertje van 5 weken kent het verschil tussen een lekker warme arm of een koude, lege wieg al heel goed! Lekker warme arm: slapen. Koude, lege wieg: brullen. Hmmm … die vlieger gaat niet op bij Metie. We zullen hem een warm nestje maken in zijn wieg en er alles aan doen om het zo knus mogelijk te maken maar Metie gaat niet de hele dag met Louis op haar arm rondlopen. Nope, heb ik ook niet gedaan met mijn 2 brulaapjes. En die konden heel luid brullen, geloof mij!

En Louis blijft ook slapen. Iets waar ik me helemaal geen zorgen in maak, ik heb tenslotte 2 kinderen en ik weet heel goed dat baby’s van 5 weken niet doorslapen. Hij mag bij mij op de kamer slapen (toch plaats genoeg in mijn bed :-() en ik geef met veel plezier zijn nachtfles. Kan ik nog eens met weemoed (not!) terugdenken aan die eerste weken met Marie en Kamiel. Ik weet nog dat Marc telkens naar beneden ging om het flesje warm te maken en dat hij vaak tijdens die 30 seconden dat dat flesje in de microgolf stond alweer in slaap viel met zijn hoofd op de keukentafel! En ik van boven maar roepen met een brullende baby op mijn arm! Ons Louiske zal niet moeten wenen, zijn fles zal al klaar zijn vooraleer hij zijn eerste kik kan geven. Mijn sluimerstand is toch al geactiveerd, ik slaap al 10 jaar niet meer vast 🙂

Louis

4 Okt

Coup de foudre. De Fransen zeggen dat zo mooi: een coup de foudre. Helemaal hotteldebottel zijn van iemand. Awel, ik heb een serieuze coup de foudre van mijn kleine Louis. Hij veroverde mijn hart, mijn geest, hij veroverde ons allemaal. Marie en Kamiel zijn in de wolken en zouden liever bij meter op de kamer blijven logeren dan naar school gaan.

Ziehier het wondertje: Louis

Dat ventje gaat zoooo geknuffeld en verwend worden!

Kamiel zei gisterenavond al: “Ik ga heel goed zorgen voor Louis, mama!”. En hij hield hem nog wat steviger vast … En Marie … een echte poppenmoeder is ze nooit geweest maar met Louis lukte het meteen:

We zijn gewoon helemaal zot van hem!

Metie

24 Sep

Als ik de 5 stemmers mag geloven ga ik binnenkort als Metie door het leven als dat kleine wondertje geboren wordt. Maar dan moet hij nog eerst geboren worden. ’t Is precies nu al ne taffeleer (treuzelaar) 🙂

Zwangerschapsupdate

19 Sep

Voor de geïnteresseerden onder jullie: mijn zus is nog altijd niet bevallen, neen! Ik blijf tot nader order meter-in-spé. Het scharminkeltje blijft nog lekker warm zitten waar ie zit.

Maar ik stuur wel genoeg positieve energie naar het kind. Zodat hij zou beseffen wat een heerlijke wereld dit is (hm) en dat hij die zou willen verkennen. Kom er maar uit, schat! We zien je graag komen.

Bij de volgende zwangerschapsupdate hoop ik te kunnen zeggen dat hij er is. En dan hoop ik ook te weten hoe ik mezelf ga noemen: metie, meetje, tantie, peetje. Misschien moet ik er hier een polleke tegenaan smijten. Maak uw keuze:

En toen bleek Wiske een Suske te zijn!

25 Mei

Ik had veel zin om de gynecoloog van mijn zus even te bellen en haar te vragen waar ze haar opleiding genoten had? En of ze eigenlijk wel goed wist wat ze zag op die echo? Kon ze het hele zootje wel interpreteren zoals het moest? Maar feitelijk deed het er niet toe. Feitelijk verwacht mijn zus een jongen en geen meisje, zo blijkt uit het wel heel pientere interpretatievermogen van de andere gynecoloog die vandaag de uitgebreide echo deed. Wiske is eigenlijk een Suske!

Zus en schoonbroer waren over the top! Zij wilden eigenlijk altijd al een jongen maar hadden zich natuurlijk al neergelegd bij het meisje en dankten de heer dat het kindje gezond was. Nu dat het dan toch een jongen blijkt te zijn, zijn ze helemaal in de wolken. Binnen 30 jaar zijn zulke verhalen helemaal gedateerd want dan kiezen we gewoon allemaal wat we graag willen, ethisch verantwoord of niet. Of denken jullie nog altijd dat Victoria Beckham’s vierde kind ‘per chance’ een meisje was? No way, meisje op bestelling, I say!

Marie en ik kochten al de allerschattigste kleertjes voor Wiske. Dat wordt dus weer een tripje naar onze vrienden van F&F in Hasselt – waar ik eigenlijk toen al heel stoere babyjongenskleertjes gezien had! Het setje meisjeskleren kan misschien in de toekomst nog gebruikt worden … of wordt netjes als cadeautje verpakt bij één of andere gelegenheid. De roze knuffel wil meter wel houden, hij krijgt er dan een blauw vriendje bij 🙂

Moraal van het verhaal: nooit het vel van de beer verkopen voor hij geschoten is. Of zoiets toch 🙂

Meter(ke)

15 Mei

En toen vertelde mijn zus dat ze zwanger was. Als ze mij ooit vragen waar ik op dat moment was en wat ik deed, zal het een weinig spectaculair antwoord zijn: “Ik zat aan tafel met een weerbarstige dochter die weigerde haar huiswerk te maken”. Ik was volledig van de kaart. Mijn kleine zus die zwanger was. Ze ging een baby krijgen! Ik wilde het meteen aan iedereen vertellen maar hield me aan de geheimhouding die zusjelief van me eiste. Ze was amper 9 weken zwanger en wilde toch nog even wachten met het heuglijke nieuws de wereld in te gooien.

Ik dacht aan vroegere tijden. Mijn zus en ik hadden soms niet de beste verstandhouding, om het lichtjes uit te drukken. Zij was nogal dominant, zelfs al was ze 5 jaar jonger dan mij. Toen ze heel klein was resulteerde dat in bijten en pitsen en dan achter de deur gaan staan lachen als ik ging uithuilen bij onze mama. Het tij keerde toen Marc in het vizier kwam. Plots kwam daar zo’n kerel haar zus weghalen, dat vond ze helemaal niet kunnen! Beetje bij beetje begonnen we mekaar te begrijpen, onze relatie werd ‘zachter’. En nu hebben we een prima verstandhouding!

Maar terug naar die vroegere tijden … hmm, ik heb haar nooit met poppen zien spelen! Gaat ze dat kindje wel goed aanpakken … Grapje! Ze is al 9 jaar de meter van Marie en Kamiel en ze weet heel goed hoe ze hen moet aanpakken. Die kids van ons luisteren soms beter naar haar dan naar ons! Als Meter iets vraagt of eist, ze springen voor haar hoor!

En dan volgt mijn opdracht: meter worden van haar (hun) kleine meisje. Een opdracht die ik met evenveel gevoel en verbondenheid ga aanpakken als zij het doet. Betrokken zijn, helpen, advies geven, luisteren. En af en toe een kadootje kopen en dat kind zo hard verwennen! Ik kijk er zo naar uit!

Alleen over de naamkeuze moeten we nog even nadenken. Niet de naam van het kindje, dat laat ik aan Meter en Sven over. Maar hoe gaat dat kleine hummeltje mij noemen? Meter kan al niet meer want die naam is al 9 jaar voorbehouden. Meterke? Meetje? Ik hoor ze het al zeggen: “Liefste Meterke, op mijn kleine minivoetjes kom ik hier nu voor jou staan … ” 🙂

Nieuw leven in onze familie! Nog even wachten …