Archief | Eten RSS feed for this section

Chocoladetaart

23 Jan

Ik lees elke dag zo’n 15 blogs. Tijdens de lunch op het werk of ’s avonds thuis. Terwijl ik mijn bokes opeet ’s middags lees ik dus de lotgevallen en verhalen van vreemde mensen die na een paar jaar toch al ‘kennissen’ geworden zijn. Je weet hoeveel kinderen ze hebben, hoe ze heten, wanneer ze ziek zijn, wat ze elke dag doen, enz.

Nu zijn er ook heel veel van die bloggers die lekkere recepten publiceren. En geloof me, het water komt me heel dikwijls in de mond als ik mijn droge bokes opeet en ondertussen de heerlijkste gerechten zie passeren.

Deze dolle blogster publiceerde een recept voor chocoladetaart. En vermeldde er nog bij dat zij – de meest disfunctionele huismoeder die er bestaat – geen problemen had met het recept en een superheerlijke chocoladetaart getoverd had.

Wel … het is een superheerlijke chocoladetaart! Ik heb zonet de proef op de som genomen en het recept zelf uitgeprobeerd. Het bewijs dat ze superheerlijk is … wel, als je nu allemaal tot bij ons komt, zie je 2 bengels met een chocolademond rondlopen. Bewijs genoeg zeker?

Het recept:

  • 200 g pure chocolade
  • 100 g geroosterde (en eventueel gehakte) pijnboompitten
  • 125 g malse boter
  • 4 eieren
  • 100 g suiker
  • 1 pakje vanillesuiker
  • 50 g gezeefde (zelfrijzende) bloem
  1. Smelt de chocolade au bain marie
  2. Mix boter met suiker, vanillesuiker en eierdooiers
  3. Voeg gesmolten chocolade en pijnboompitten toe
  4. Klop de eiwitten stijf en voeg bij het mengsel
  5. Meng de bloem zachtjes onder het mengsel
  6. Giet mengsel in een ingevette en bebloemde vorm en bak in een voorverwarmde oven van 130°C gedurende 50 minuten à 1 uur

Zalig …

Advertenties

Daar staat ze …

2 Sep

Onze fiere dochter gisterenmorgen op haar eerste schooldag in het eerste leerjaar:

Toen ik haar ging afhalen zei ze heel luid: ‘Wij hebben nog niks geleerd hoor vandaag!’. Ze was halfdood van de honger en at na mekaar: een koekje, een salami-staafje, een potje kiri-kaas met koekjes en anderhalve perzik. Haar boterhammen waren ook op en toen kwam het eruit: ‘Mama, nu wij groot zijn mogen wij in de voormiddag niet meer eten …’. Blijkt dus dat ze alleen ’s middags maar haar boterhammen gegeten had en tijdens de voormiddag-speeltijd niets. Zij dacht dus dat ze – net zoals in de kleuterklas – nog altijd om 10 uur aan hun tafeltjes gingen zitten om een boke te eten. De juf had niet gezegd dat ze tijdens de speeltijd haar koek mee naar buiten mocht nemen … sukkeltje! Ik heb haar deze morgen dan nog maar eens duidelijk uitgelegd dat ze haar koekje mee naar buiten mag nemen en het daar mag opeten. Kwestie van die 18.7 kg op de weegschaal te behouden he!