Archief | 2011 RSS feed for this section

Op algemeen verzoek

3 Nov

Op algemeen verzoek nog eens een blogje. Precies of ik hier tegen mijn goesting kom vertellen … Nee hoor, gewoon te weinig tijd! Geen tijd om te lezen, geen tijd om tv te kijken, kortom geen (of weinig) tijd om te relaxen en dan staat de blog op de laatste plaats. Jammer …

Maar de voorbije 5 dagen mocht er wel gerelaxed worden. We gingen naar zee! Vrijdagavond kwamen we aan op een verlaten Middelkerkse dijk en zaterdag kon je er over de koppen lopen! Zaterdagavond organiseerde de gemeente Middelkerke een Halloween-festival ‘Doodleuk’ op het plein aan het Casino. Geweldig griezelig was het niet maar onze Kamiel kroop wel bijna in mijn jas toen hij Ramza de Magiër zag rondlopen. Ramza was een griezelige magiër op stelten. Hij was griezelig geschminkt, droeg griezelige kleren en had een ontzettend griezelige stem. En hij liet griezelige, rokende scheten! Te griezelig voor Kamiel want hij sprong in mijn armen en jammerde: “Ik wil terug naar ons huisje toe mama, bibber, bibber, bibber …” Geef nu toe, Ramza is echt wel griezelig he:

Kamiel zag het hele Halloween-gebeuren niet meer zitten en wilde naar huis. De afsluitende vuurspuwer-show kon hem niet meer boeien en we vertrokken naar ons appartement. Op de dijk werd hij weer wat stoerder en probeerde iedereen te verschrikken met zijn vampierentanden en zijn rode duivelskleed. En maar lachen natuurlijk als volwassenen ‘gemaakt’ schrokken. Ramza heeft toch wel een grote indruk nagelaten want de volgende dagen bleef hij maar vragen of het nu nog Halloween was …

Marie genoot wel van het Halloween-festival. Zij wilde vooral meedoen aan de verkiezing van best geklede jongen of meisje. Maar ondanks haar inspanning werd ze niet beloond. Tja, de vuurspuwer die moest jureren, had gewoon teveel keuze en dan blijven er veel kinderen teleurgesteld achter.

Nu kijken we vooral uit naar volgende maand. December is een echte feestmaand! Eerst komt de Sint langs. Alle speelgoedboeken worden door Kamiel van voor naar achter verslonden en gretig zet hij kruisjes bij alles wat hij wenst. Ik denk dat de Sint dit jaar een kar achter zijn paard mag spannen 🙂 Marie wil persé een MP4-speler van de Sint. Zij heeft haar keuze al gemaakt en een dik vet kruis in de Bart Smit-folder getekend.

Dan is het Marie’s verjaardag de 15de december. Ze telt al weken af naar die dag …

En dan Kerstmis en Nieuwjaar en dan zit 2011 er weer op! Wat gaat het toch snel …

Maar eerst nog een paar leuke gelegenheden in het vooruitzicht. Volgende zondag organiseert WTC Tuiltertrappers hun jaarlijkse mosselfeest. En aangezien Marc een bestuurslid is, wordt ik geacht van ook aanwezig te zijn en mee te helpen. Ik heb al jaren de (volgens mij toch) leukste job die er is: ik zit samen met een andere dame aan de inkom. Wij mogen de klanten hun inschrijvingskaart controleren en hen een drankenkaart aanbieden. Echt waar een toffe job. Al kan het soms enorm hectisch worden op piekuren wanneer er lange rijen staan aan te schuiven. En sommige klanten zijn natuurlijk niet zo makkelijk. Zo zien we elk jaar de eerste klanten al arriveren om 10.30 u! Ja hoor, na de mis van 10.00 u hebben ze genoeg appetijt om een casserole mosselen binnen te spelen! Of die groep bejaarden die zich elk jaar opnieuw aanbiedt. Na enkele jaren zijn ze spijtig genoeg al wat uitgedund maar ze blijven veel noten op hun zang hebben. Ze bestellen bijvoorbeeld 6 keer mosselen, 2 vispannetjes, 1 kalkoengebraad en 1 vidéke maar ze veranderen telkens weer hun gedacht en hun goesting. Dat zorgt dan voor hilarische gesprekken aan de inkom als we hun wijzigingen moeten aanduiden en doorgeven aan de keuken. Of die grote groep vaste klanten die elk jaar weer met 20 personen komen eten. Druppelsgewijs komen ze binnen en eisen dat ze allemaal aan 1 grote tafel mogen zitten. De ene komt binnen om 18.00 u, de volgende 4 om 18.30 u, de volgende 3 om 19.00 u en dan weer een paar om 19.30 u. En wij moeten dan telkens weer zeggen dat ze niet kunnen reserveren en dat ze gewoon plaats moeten zoeken waar er plaats is. En elk jaar weer diezelfde discussies, datzelfde zuchten en kreunen. Dan de afrekening, ze betalen immers nooit op voorhand. Alles moet die moment zelf nog afgerekend worden, de ene zoveel, de andere zoveel, die betaalt voor die, hij betaalt voor haar, … Als je weet dat er dit jaar 1235 inschrijvingen zijn, kan je je wel voorstellen dat we die foliekes kunnen missen! Maar toch … ik vind het elk jaar opnieuw weer heel leuk om te doen! En ’s avonds mag je dan uitgeput neerploffen voor een lekkere kom mosselen met frietjes. Zalig! De stank van de mosselen in mijn kleren en haren neem ik er dan gerust bij!

OK, verslag gedaan. Hoofd leeggemaakt. Back to work!

Het was zalig …

24 Jul

Onze (eerste) vakantie zit erop! Het waren 11 rustige, warme, heerlijke dagen. We zijn sinds donderdag terug in onze koude Belgenlandje en we missen het warme Mallorca enorm! Ik vond de commentaar van de piloot op de terugvlucht hilarisch: “Dames en heren, het weerbeeld in België is even onstabiel als de politiek.” Back to reality, unfortunately.

We verbleven in hotel Iberostar Club Cala Barca in Cala Mondrago. Het hotel zelf bleek jammergenoeg geen waardige opvolger voor Iberostar Albufera Playa waar we 2 en 3 jaar geleden verbleven. Vorig jaar kreeg het hotel – na een uitvoerige renovatie – een 4de ster. Maar die ster moet verdiend worden en alhoewel ze flink hun best doen, hebben ze in mijn ogen die 4de ster nog niet binnen. De renovatie zelf werd met de Spaanse slag uitgevoerd. Laminaat in de kamers maar je voelde de oneffenheden in de ondervloer. Een lijstje tegen de muur, stuk afgebroken, och we verven er eventjes over en het is klaar … Verder kregen we de indruk dat onze klachten niet serieus genomen werden. De airco werkte niet op onze kamer. Na 2 nachten in een broeierig hete kamer kregen we wel een andere kamer maar onze oorspronkelijke kamer werd meteen verder verhuurd aan andere gasten! Zelfde stramien daar: efkes 2 dagen klachten wegwimpelen en hen dan een andere kamer geven … Zo ook met de mierenplaag in onze kamer – ze zaten overal: in de badkamer, in ons bed, in de kleerkast! Wat was hun remedie: geef de gasten een bus mierenverdelger en het probleem is opgelost! Alsof ik mierenverdelger in mijn kamer ga spuiten en er dan een ganse nacht ga inliggen?

Maar buiten deze ‘hindernissen’ voorzag het hotel alles wat ze zelf aanprijzen: een fantastische animatie, heerlijke buffetten en kindvriendelijkheid alom! Met 4 restaurants vonden we altijd wel iets lekker om te eten. Kamiel zijn dieet bleef echter beperkt: frietjes, geraspte worteltjes, chocoladetaart, meloen en chocoladepudding. Af en toe een stukje kip of vis. En veel snoepjes, foei … Marie heeft elke dag genoten: ’s morgens een rijkelijk ontbijt met eitjes, spek en allerhande koffiekoekjes. ’s Middags at ze meestal frietjes met vis of vlees, veel groentjes, pasta en pizza. En ’s avonds nog eens een selectie uit de warme buffetten, met het obligate nagerecht (soesjes, taart, ijs, pudding, fruit). Ik denk dat ze wel 2 kg meer meegebracht heeft 🙂

De kinderen hebben zich enorm geamuseerd. We kwamen een ex-collega van DHL tegen en haar zoon was net 1 jaar ouder dan Marie. Haar dochtertje is net even oud als Kamiel. Perfect dus! Marie en Q waren onafscheidelijk en verklaarden elkaar meermaals de liefde 🙂 Kamiel en I hielden het sober en speelden af en toe samen maar van 4-jarigen kan je nog niet veel interactie verwachten.

En mama en papa? Papa vertoefde vooral in en rond het zwembad om de kinderen te entertainen. En mama genoot op een stoeltje in de schaduw van haar boeken. Eindelijk nog eens 2 boeken gelezen! Het gevoel dat je bijna niet kan wachten om weer verder te lezen, heerlijk gewoon …

Nog 3 weken en we vertrekken weer naar warmere (hopelijk toch …) oorden! We worden dit jaar echt verwend qua vakanties. En we genieten er met volle teugen van!

We hebben een overzichtje gemaakt van onze leukste vakantiefoto’s:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Holiday!

7 Jul

We hebben het gehaald … het is vakantie! Nog niet helemaal voor de ouders (vrijdag om 12.00 u voor mij en om 19.00 u voor mijn teerbeminde). Maar Marie en Kamiel zijn al een weekje in holiday modus. Ze vonden dat het niet meer dan juist was om tijdens de vakantie elke nacht samen te slapen en vonden het ook heel correct om ineens hun naar-bed uur te verzetten naar … euh … 22.00 u of zo? Dat samen slapen vind ik nog OK, ze slapen dan sneller in en Marie blijft tenminste in haar bed omdat ze dan niet bang is als haar broer ridderlijk de wacht houdt ’s nachts. Maar dat late naar-bed uur … tssss! “Maar het is nog licht buuuuiiiittttteeeeeenn!”, dat horen we elke avond. En de hele wetenschappelijke uitleg van de zon en de aarde en het zomeruur is niet aan onze koppige kinderen besteed. Ze gaan dus te laat slapen en moeten jammergenoeg tot en met morgen ’s morgens toch nog iets vroeger opstaan om naar moeke of de opvang gebracht te worden. Wie niet horen wil, moet voelen … denk ik dan.

Marie beëindigde haar derde leerjaar met een (voor haar normen) schitterend rapport. Ze haalde haar slechte cijfers van Pasen weer op en deed er nog een aantal extra punten bij. Wiskunde blijft een moeilijk vak maar voor taal behaalde ze prachtige resultaten met een 9 voor spreken! Haar eerste spreekbeurt was een succes; de juf vond het een heel interessant thema en haar uitspraak was heel goed. Marie had er ook flink haar best voor gedaan (en mama ook)!

Kamiel deed het ook heel goed en mag naar de tweede kleuterklas. Juf Myriam, hij komt eraan! Ge gaat uw handen vol hebben met den deze …

Verder gebeurde er in de laatste weken niet veel bijzonders. Aangezien Marc en ik nog steeds aan het werk zijn, loopt alles volgens zijn normale gangetje. Werken, kinderen ophalen, eten maken, kinderen badderen en slapen leggen, wassen, strijken, vouwen, poetsen … Ondertussen was er wel tijd voor een beetje plezier in de vorm van een ‘toerke’ met een speciaal autootje:

Maar we kijken uit naar maandag want maandag om 06.35 u vliegen we naar warmere en zonnigere oorden! Een welverdiende vakantie waar we al heel lang naar uitkijken. Hopelijk vinden we daar de rust en ontspanning die we tijdens het drukke werkjaar moeten missen. En hopelijk vind ik een zalig schaduwrijk plekje in het immense domein om rustig mijn 5 (!) boeken te lezen. Eindelijk nog eens volledig opgaan in een goed boek, het is zo lang geleden …

Het weer ziet er in ieder geval al goed uit, tot en met 20/07 voorspellen ze zonnig en + 30 graden!

Adieu, tot binnenkort!

Warme ballekes

15 Jun

OK, dit is misschien niet iets wat je meteen op het worldwide web smijt maar toch … ik vond dit gewoon super! Als ik haar vertel dat ik dit voor iedereen leesbaar maakte, krijgt ze waarschijnlijk knalrode kaken. Maar ze deed het toch maar.

Zoals reeds vermeld in de vorige berichten verloopt het hele zindelijkheidsgebeuren bij Kamiel niet zo vlotjes. Overdag was hij min of meer zindelijk. Alhoewel bij extreme vermoeidheid (zo ’s avonds tussen 18 en 20 u) of bij extreme inspanningen (à la ‘ik speel lekker verder en ik doe alsof ik die pipi of kaka niet voel duwen …’) er zich toch nog wel eens een ongelukje durfde voordoen. En jullie weten al allemaal dat we nu ook ’s nachts die pampers hadden afgezworen. Ik moet jullie niet vertellen zeker hoe dikwijls ik die lakens, onderlakens, hoeslakens, matrasbeschermers al heb moeten wassen … juist ja!

Sinds we dus die pampers hebben afgezworen, loop ik elke morgen Kamiels kamer binnen en voel dan even aan zijn pyjamabroek of die nat of droog is. Marie heeft me dat al enkele keren zien doen en besloot blijkbaar deze morgen om die taak in mijn afwezigheid op zich te nemen. Ze kwam doodleuk aan Marc vertellen dat Kamiel zijn bed nat was omdat ze aan zijn ballekes gaan voelen was en die hadden warm.

Voilà!

Wat dat manneke toch allemaal moet verdragen van zijn zus he? En dan was zijn bed niet eens nat …

En nu mogen jullie heel hard beginnen lachen. Dat deed ik ook toen Marc me dit deze morgen e-mailde 🙂

Groeien

6 Jun

En dat Kamieleke blijft maar (op)groeien!

De twee voorgaande weken hielden wij ons vooral bezig met hem te prijzen en te belonen omdat hij geen pamper meer droeg ’s nachts en zijn bed grotendeels (1 groot en 1 kleiner accident) droogbleef. We kochten hem na veel zagen en zeuren vorige vrijdag dan zijn Playmobil-beloning maar moesten hem zaterdagmorgen toch weer berispen toen zijn bed weer nat was. En we voegden de clausule ‘het Playmobil speelgoedje is geen verworven recht voor de toekomst’ toe aan zijn ‘geen-nat-bed-meer’-contract.

Vorige zaterdag besloot hij dan dat die twee kleine steunwielekes van zijn fiets moesten. Afin, wij besloten dat eigenlijk en hij besloot dan maar om ons gelijk te geven en binnen de 8 minuten nadat die wielekes verdwenen waren te fietsen gelijk Tom Boonen het nooit gedaan heeft. Voordat we ons nog maar rechtzetten om hem te gaan helpen met fietsen zonder steunwielekes, fietste meneer heen en weer over het gazon! Piece of cake, fluitje van een cent, easy peasy!

We slaakten een zucht van verlichting want onze lieve Marie deed ons anderhalf jaar achter haar na hollen vooraleer ze de fietsbeginselen onder de knie had …

Deel xxx in de reeks ‘grappige kinderpraat’

6 Jun

Marie en Kamiel zitten bij papa in de auto en zien een platgereden duif op straat liggen.

Kamiel roept: “Kijk, een platte dode vogel!”

Waarop Marie antwoordt: “Da’s een dieetvogel!”

 

 

Luchtspringertje

1 Jun

Deze morgen in Kamiel’s slaapkamer:

“Papaaaaah, waar is mijn luchtspringertje?”

Zijn geluksbrengertje (olifantje) dus  …