Archief | januari, 2013

Shrink

31 Jan

Lilith schreef er een pakkend stukje over. Over hoe je je ineens volledig kan verliezen in verdriet, teleurstelling, woede, opgekropte gevoelens. Zij ging naar een therapeut en schrijft over het taboe. Want voor veel mensen is een therapeut nog steeds taboe. Alleen zwakke mensen gaan naar een therapeut. Alleen mensen die het alleen niet meer aankunnen gaan naar een therapeut.

Wel … proficiat aan al die zwakke mensen die het alleen niet meer aankunnen! Want zij erkennen tenminste dat ze willen geholpen worden. Zij zoeken naar een houvast in hun moeilijke periode.

Ik gaf enkele maanden geleden ook toe dat ik het niet meer aankon. Marie en Kamiel hebben angsten. Maar geen gewone angsten (elk kind heeft al eens een nachtmerrie), zij durven durfden zelfs niet alleen op hun kamer blijven of alleen naar het toilet gaan. Als we boven in de badkamer zijn, durft Marie niet alleen naar haar kamer gaan om iets uit de kleerkast te pakken. Als we allemaal in de keuken zijn durft Kamiel niet alleen naar het toilet gaan (welgeteld 2,5 m van de keukendeur verwijderd aub). Die angsten zijn er altijd geweest maar werden erger na de dood van Marc. Hij viel bewusteloos neer in de badkamer terwijl Marie en Kamiel in bad zaten. Ze hebben alles zien gebeuren. Ze hebben mij op hem horen roepen, ze hebben gezien hoe ik hem in zijn gezicht sloeg om hem wakker te maken. Ze hebben gezien hoe ik zijn hartslag controleerde en hem zachtjes heb neergelegd. Logisch dat zo’n kind niet meer alleen in de badkamer durft te zijn. Want alleen al de herinneringen zijn vreselijk maar stel dat we volgende keer in bad gaan en mama wordt onwel? Stel?

Ineens had ik 2 kinderen die niets meer alleen durfden doen, die zelfs niet meer alleen op de trampoline wilden want buiten hoorden en zagen ze vanalles waar ze bang van werden. Na een tijdje kon ik het niet meer aan. De stress, de spanning, telkens weer opnieuw. Ik zocht hulp en kwam bij een lieve therapeute terecht. Zij helpt ons nu om alles een plaats te geven. En ze gaat ook dieper in op bepaalde andere problemen (gedrag, karakter, relaties). Stapje voor stapje komen we dichter bij een aanvaardbare situatie. Kamiel durft al eens vaker alleen naar het toilet en Marie probeert af en toe eens een paar minuten alleen op haar kamer te zijn. Maar we hebben nog een lange weg te gaan. Er zijn nog een aantal punten waar we nog maar weinig vooruitgang geboekt hebben. Dit is niet iets wat op 5 maanden opgelost raakt, dit kan jaren duren.

Niet alleen de kinderen worden geholpen. Ik mag soms ook eens ventileren, over hoe ik het voel en zie. Over waar ik bang voor ben. En dat is een heel goede zaak want zo moet ik mijn naasten niet te vaak belasten met mijn zwaarmoedige verhalen of verzuchtingen.

Wat Lilith in gang zette, zet ik graag verder. Als je hulp nodig hebt, voel je dan niet geremd om hulp te zoeken. Er is niets om je over te schamen. Zeg nu zelf, als je tandpijn hebt, ga je toch ook naar de tandarts? Met een psychisch probleem blijf je ook niet rondlopen, dan wil je toch ook geholpen worden?

 

Advertenties

Voetbalmama

13 Jan

De thermometer wijst 0 graden aan. En er dreigt een grijze sneeuwlucht. Ik verzamel de wekelijkse kledinghoop: onderlijfje, souspul, voetbalshirt, trainingsvest, voetbalshort, voetbalkousen, scheenlappen, schoenen, winterjas, bal, rugzak, sportschoenen, extra paar kousen, handdoek. Kamiel speelt om 11.30 u een thuismatch. En ik sta aan de zijlijn. Een fiere voetbalmama. Want als hij scoort, scoort hij voor zijn papa. Maar als hij het publiek groet na de match, vliegt hij in mijn armen 🙂

De bevroren voeten ontdooien wel 🙂

Sjaal

13 Jan

Marie ging gisterennamiddag zwemmen met een vriendinnetje. Ze deelden een omkleedhokje en staken hun spullen in een locker. Na het zwemmen kleedden ze zich weer om en toen vond Marie haar sjaal niet meer. Ze weet zeker dat ze de sjaal in haar zwemzak stak bij het omkleden. Hoe kan die sjaal dan verdwijnen?

Alle omkleedhokjes werden afgezocht en er werd navraag gedaan bij de verloren voorwerpen. Niets gevonden.

Stel dat ze de sjaal vergat in het omkleedhokje voor het zwemmen. En stel dat jij dan die sjaal ziet liggen in het hokje. Zou jij die sjaal dan niet bij de verloren voorwerpen gaan aanbieden? Of zou jij die sjaal dan lekker voor jezelf houden? Een sjaal van 12.95 euro uit de Zara …

Post-Holiday Stress Disorder

10 Jan

Ja, ik kon geen passende Nederlandse vertaling vinden … 🙂

Mijn kinderen zijn zwaar getraumatiseerd. Ze zijn helemaal van slag na de kerstvakantie. De luie dagen zijn voorbij, weer naar school, weer vroeg opstaan en vroeg naar bed … Ze moeten serieus afkicken! Marie loopt heel emotioneel rond, heeft hoofdpijn, liep al 2 maal met haar voet tegen de deur, zit te treuren boven haar wiskunde huiswerk en is doodmoe. Kamiel zeurt elke avond dat hij de dag erna niet naar school wil en dat hij mij zo gaat missen! Om dan ’s morgens zijn vrolijke zelf te zijn en me zelfs bijna geen kus te geven als hij de speelplaats oprent!

En ik? Ik ben heeeeeel blij dat ze weer naar school gaan! Een beetje discipline en structuur, het kan geen kwaad! De vakantiedagen waren heel rumoerig. Er werd veel ruzie gemaakt (meestal tijdens het wii-en), ze gingen weer veel te laat naar bed (en dat geeft vooral bij Marie nogal ‘ambetante’ buien) en ze hebben 2 weken heel onregelmatig gegeten. En dat laat zich nu voelen: ‘Wij willen geen bokes!’.

Ik zie mijn kinderen doodgraag maar na 2 weken vakantie was ik wel toe aan vakantie 🙂

Een nieuw begin

10 Jan

Een nieuw jaar, een nieuw begin, meer inspiratie op de blog? Ik hoop het …

Vandaag werk ik mijn laatste dag bij mijn huidige werkgever. En vanaf morgen zoek ik nieuwe kansen. Ik wil iets anders, iets nieuws, iets met meer voldoening dan nu. We zullen wel zien wat de toekomst brengt.

Voor Marie en Kamiel komen er een aantal heerlijke weken/maanden aan. Mama is thuis, geen opvang meer, meer tijd ’s morgens en ’s avonds, meer hulp bij het huiswerk, meer tijd voor ontspanning na school, enz. Ik hoop dat ze het weten op prijs te stellen. Ik hoop dat ik meer rust vind en zo mijn hoofd kan leegmaken voor die nieuwe kansen.

En meer tijd voor deze blog! I promise!