Archief | september, 2012

Metie

24 Sep

Als ik de 5 stemmers mag geloven ga ik binnenkort als Metie door het leven als dat kleine wondertje geboren wordt. Maar dan moet hij nog eerst geboren worden. ’t Is precies nu al ne taffeleer (treuzelaar) 🙂

Zwangerschapsupdate

19 Sep

Voor de geïnteresseerden onder jullie: mijn zus is nog altijd niet bevallen, neen! Ik blijf tot nader order meter-in-spé. Het scharminkeltje blijft nog lekker warm zitten waar ie zit.

Maar ik stuur wel genoeg positieve energie naar het kind. Zodat hij zou beseffen wat een heerlijke wereld dit is (hm) en dat hij die zou willen verkennen. Kom er maar uit, schat! We zien je graag komen.

Bij de volgende zwangerschapsupdate hoop ik te kunnen zeggen dat hij er is. En dan hoop ik ook te weten hoe ik mezelf ga noemen: metie, meetje, tantie, peetje. Misschien moet ik er hier een polleke tegenaan smijten. Maak uw keuze:

Kaboutertjes

19 Sep

Ik denk dat ze mijn adres niet hebben, die kaboutertjes. “‘Welke kaboutertjes?”, hoor ik u vragen. Ah ja, die kaboutertjes, die ’s nachts stilletjes de huizen binnenglippen en dan de mensen helpen. Wasgoed opvouwen, afwasmachine leegmaken, speelgoed opruimen, stofzuigen met hun mini-stofzuigertjes … Ik denk dat ze dus niet weten waar ik woon. Spijtig …

Elke ochtend hoop ik dat ze geweest zijn en dat die 4 wasmanden ineens leeg zijn, dat het wasgoed mooi ligt te stralen in de kasten en dat mijn huis blinkt van onder tot boven. Ik besef nu dat je als alleenstaande ouder met 2 kinderen jezelf niet in 2 kan delen. Ik geef de kinderen zoveel mogelijk exclusieve aandacht, help met huiswerk, sta als voetbalmama langs de zijlijn en zorg voor rustige avondmomenten na een drukke schooldag. Maar dat betekent dat het huishouden geen exclusieve aandacht krijgt en dat hier het een en ander blijft liggen. En al zegt iedereen dat je je daar niet schuldig over moet voelen en dat dat perfect normaal is, toch voel ik me daar slecht bij. Want ik heb het toch zo graag allemaal netjes en opgeruimd! Dat zit in mijn genen 😉

En daarom heb ik een beslissing genomen: vanaf 1 oktober ga ik minder werken. Zodat ik de rommel in mijn huis en in mijn hoofd beter kan aanpakken. Zodat ik mijn kinderen nog meer exclusieve aandacht kan geven en zodat ik mezelf misschien ook een beetje exclusieve aandacht kan gunnen … Want met een rustig en gezond hoofd kan je alles beter aan. En ik moet jammergenoeg een heleboel aan kunnen. Dus … nog anderhalve week stress en hectische toestanden en dan hopelijk wat meer rust en kalmte. Een zen hoofd, een zen huis en zenne kinderen 🙂

En dan moet ik tenminste die kaboutertjes niet achternalopen he 🙂