Kinderleed

6 Feb

Tweemaal kinderleed, telkens in een andere context.

Deze mama blogt over het kinderleed van haar dochtertje. Onverklaarbare aanvallen, onzekerheid, lange dagen en nachten in het ziekenhuis. Ik heb met hen te doen. Met de mama omdat ik me heel goed kan verplaatsen in haar positie. Wat scheelt er met mijn kind? Wat gaan de dokters me uiteindelijk kunnen zeggen? Wat gaat er gebeuren, wat brengt de toekomst? En ik vind het ook zielig voor het kleintje. Al die dokters, toestellen, bliepjes en piepjes … Ze voelt zich slecht en kan het nog niet echt verwoorden, ze ziet de ongeruste blikken om zich heen. Veel sterkte An, ik voel met je mee!

De tweede mama blogt niet. Helemaal niet. Ze heeft geen pc, ze heeft zelfs geen elekriciteit, geen tafel, stoel, bed, kleren, voedsel. Ze leeft of probeert te overleven met hetgeen bezorgde voorbijgangers hen geven. Haar baby heeft zelfs geen bedje, geen pampertjes, geen leuke kleertjes, geen melk. Twee maanden op deze godverdomse wereld en haar toekomst is al gehypothekeerd. Geen of weinig kansen. Het broertje is even oud als Kamiel. Hij heeft geen 587 Playmobil mannekes, geen mammoeten-grot, geen Top Agents auto met vuurpijlen, hij heeft niets. Hopelijk wel iets te eten en misschien een paar dekens om zich warm te houden bij -20°C vannacht …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: