Archief | februari, 2012

Dure grap

27 Feb

Naar de bioscoop gaan is een dure grap!

We gingen in het weekend naar de Muppets. Nostalgie uit mijn kindertijd, ik was snel verkocht! Marie en Kamiel zagen het volledig zitten – “We gaan naar de Muppings!” (sic dixit Kamiel).

Ik reserveerde onze tickets online – 33,20 euro. Waar is de tijd dat we in de TT in Hasselt naar Rambo gingen voor 120 frank? Nu betaalt een kind al 7,80 euro voor een ticketje!

Bij een filmpje hoort wat lekkers: voor de kinderen een bakje popcorn met een speciale Muppets beker aan 5,90 euro per kind. Marc koos een bakje nacho’s (zonder kaassaus want die is er jammergenoeg niet meer) aan 5,50 euro en ik nog een flesje cola-light en 8 snoepjes uit het assortiment schepsnoep (oh ja, ik heb ze geteld). We kwamen aan de kassa en moesten bijna 25 euro betalen!

Dan nog 3 toiletbezoeken aan 0,35 euro per keer en je komt uit op een totaal van om en bij de 60 euro!

Dan ga ik liever eens vaker bij de Tasty Bowl in Hasselt eten. Daar gingen we donderdagavond voor mijn verjaardag eten en betaalden we nog geen 44 euro voor:

  • 1 spa bruis
  • 1 cola light
  • 2 ice tea’s
  • 1 duvel
  • 4 sushi’s
  • 4 loempia’s
  • 2 kids woks
  • 1 padtai kip
  • 1 pad krapau

En omdat we het niet opkregen, hebben we een doggy bag (voor mij dus ;-)) meegekregen.

Keuze snel gemaakt!

Advertenties

Het ene is het andere niet …

27 Feb

Twee initiatieven die mijn aandacht trokken:

Het idee voor wijvenweek ontstond ergens in 2008, toen na het bekendmaken van de uitslagen van de bwards (ofte belgian blog awards) werd opgemerkt dat het alweer allemaal wijvenblogs waren die de plak zwaaiden. Nogal wat van die wijven vonden dat het nochtans meeviel, dat wijvengehalte van hun blog, en beslisten om eens een week lang te tonen hoe ver ze konden gaan, in dat roze, en bloggen over wijvendingen. Wijvenweek was geboren en de vrouwelijkste week ooit in blogland werd zo’n succes, met meer dan honderd deelnemende blogs, dat we het gewoon nog eens opnieuw doen, vier jaar later.

Dit keer werd er een thema gekozen: “maskers af”.

Want wat wij allemaal (ja, ook u daar) schrijven op blogs, dat is gewoonlijk de meest glamoureuze kant van het leven. We moeten daar geen doekjes om winden: onze perfecte en fotogenieke kinders, ons fantastisch stijlgevoel, onze semi-professioneel zelfmaakspul en ons als een geoliede motor lopend gezin, dat zijn onze onderwerpen. Behalve tijdens deze wijvenweek. Deze week doen we het anders.

Ik doe mee! Dus allemaal lezen in de week van 12 tot en met 18 maart (daarbuiten moet ge natuurlijk ook allemaal lezen maar in die week zeker en vast!). Rauwe, ruwe, emotionele verhalen over het leven zoals het is in een gezin met 2 werkende ouders en 2 energieke kinderen. Doen!

Het volgende initiatief kent ook veel succes in Blogland:

DAGEN ZONDER VLEES

Het opzet is simpel:
40 dagen minder vlees en vis eten.
En dat met zo veel mogelijk mensen.

Om collectief stil te staan bij de impact van onze voedingsgewoontes op het milieu. Omdat we met z’n allen te veel en te gemakkelijk vlees en vis consumeren en dat dit gezien de stijgende wereldbevolking niet langer houdbaar is.

DZV is een actie voor en door vleeseters. Een gezamenlijke uitdaging om te beseffen dat minder ook kan, en zo ook op langere termijn onze ecologische impact te verkleinen.

Het spel speelt zich af in de vastenperiode: van 22/2 tot 7/4. Elke vegetarische dag bespaart dan 11m2 op je ecologische voetafdruk. Meld je hierboven aan en volg je score op de voet!

Of doe mee als groep. Met je vrienden, je gezin, je klas, je collega’s. Vergelijk je scores en bespaar samen zoveel mogelijk vierkante meters.

Elke dag telt. Want de grote DZV-teller rekent élke bijdrage mee. Hoeveel hectaren besparen we met z’n allen?

Ik vind dit een heel leuk initiatief maar ik kan mezelf er niet toe brengen om 40 dagen helemaal geen vlees of vis te eten. Wij eten gemiddeld 1 keer per week vegetarisch en ik ben al blij dat ik dat probeer vol te houden. Ikzelf heb er geen moeite mee om weinig vlees te eten maar helemaal zonder … Alhoewel ik heel graag groenten eet – geef me een hoop rijst en groenten en ik ben meer dan content! – zou ik toch niet zonder mijn kippetje of visje kunnen. En af en toe zo een stukje steak … hmmmm!

Mijn ecologische voetafdruk zal dus even groot blijven, vrees ik. Maar chapeau aan alle volgers!

Vakantiegenoegens

20 Feb

Vorige week bleek een drukke laatste schoolweek te zijn. Marie had dinsdag slotdag van hun project ‘Fiesta Latina’  met een heus Zuid-Amerikaans feest voor alle 4de-jaars van onze scholengemeenschap. Donderdag was het ‘Dikketruien Dag’ en werden er de ganse dag activiteiten georganiseerd, voor kleuter- en lagere school. Vrijdagvoormiddag ging Kamiel nog Rollebolle(n) en vrijdagnamiddag ging de langverwachte kindercarnavalstoet uit. 

Het weer mocht vrijdag geen spelbreker zijn. De kinderen hebben zich fantastisch geamuseerd en na de stoet kreeg iedereen pannenkoeken en een drankje. ’s Avonds lagen ze wel uitgeteld in de sofa 🙂

En deze week is het vakantie! Telkens weer een gepuzzel om onze twee bengels ‘te plaatsen’. Vandaag bleef papa thuis en haalde entertainment in huis in de vorm van twee vriendjes. Morgen en overmorgen mogen moeke en ake de fakkel overnemen. Donderdag blijft papa weer een dagje thuis en vrijdag mag ik de honneurs waarnemen. 

Vrijdag ga ik voor een bak-namiddag. Koekjes, cakejes, wafels, we zien wel. ’s Avonds plan ik een filmavondje. Ik keek vroeger heel graag naar de Muppets en nu dat de nieuwe film er is, wil ik mijn kids de Muppets ook leren kennen. Ik denk dat ik hen op voorhand wel kan warm maken met een paar grappige filmpjes van Gonzo, Beaker, Fozzie Bear, Kermit en Miss Piggy! 

En ik heb zo’n vermoeden dat Kamiel en Marie zichzelf nog wel zullen tegenkomen in die film …

Angry Valentine

15 Feb

Mijn kleinste Valentijntje was gisterenavond een beetje (understatement) slechtgezind. Hij had nochtans een prachtige zelfgeknutselde ketting met een hartje bij van zijn liefje Lola. En ook eentje van zijn vriend Yoram 😉 Hij was wel blij met zijn geschenkjes maar zijn humeur daalde in tegenstelling tot de buitentemperatuur deftig onder het vriespunt! En het hoogtepunt volgde toen hij na het bad naar bed moest en papa slechts 5 minuutjes bij hem kwam liggen. Dat zorgde ervoor dat mijn lief Valentijntje veranderde in een boze Valentijn!

Wenen, brullen, schreeuwen … Hij haalde alles uit de kast om papa toch maar te overtuigen om bij hem te blijven. Maar papa had honger en wilde eindelijk ook eens iets gaan eten. Dus bleef ik even bij hem zitten. Hij kroop tegen me aan, verborg zijn hoofdje in mijn nek en bleef maar knuffelen. Eerder die avond was ik nog een ‘stomme mama’ maar nu ineens bleek ik toch heel lief te zijn … Charmeur!

Toen ik dan aanstalten maakte om naar beneden te gaan, begon hij weer te wenen. “Ik wil altijd bij jououououou zijn mamaaaaaa!” Het moederhart bloedde maar het moederverstand overwon en zei dat het hoog tijd was om te slapen. En dat hij anders in zijn eigen kamer moest gaan slapen, waar hij helemaal alleen was (auw dat moederhart). Hij gaf de strijd op en ging al snikkend liggen. Na een paar diepe zuchten bleef het stil.

Ik denk dat hij gewoon een heel vermoeiende dag gehad had. Waarschijnlijk heeft hij van Lola weinig begrip gekregen toen hij niets voor haar wilde maken in de knutselles. Ah nee, hij had het veel te druk. Hij moest immers een garage bouwen voor zijn auto’s!

Tssss … die mannen toch he!

Carnavalskriebels

11 Feb

Marie wilde persé weer eens naar de carnavalshop voor een nieuwe carnavalsoutfit. Moeder zuchtte (wegens allergisch aan carnaval) en zwichtte gedeeltelijk. Geen nieuwe outfit maar wel accessoires. Na veel vieren, vijven, zessen en zevens (wegens dochter die veel moeite heeft met kiezen) koos ze een glitterhoed, boa, oorbellen en zonnebril en besloot als fashionista in de stoet mee te stappen. “Nu nog veel make-up en bloedrode nagellak”, zei ze. Meter had haar bedenkingen: “Hopelijk ziet ze er niet uit als een dame van lichte zeden”, vroeg ze zich af. We zullen ons best doen, meter, om het binnen de perken te houden. We willen geen klachten horen …

Kamiel zag al die carnavalstoestanden niet zo echt zitten. Hij zuchtte al even hard als mama toen ik zei dat zus en ik naar de carnavalshop gingen. “Ik wil gewoon een dier zijn”, zei hij. En zo geschiedde. We kochten een überschattig tijgerpakje voor onze stoere broer. Hij was blij! Superblij!!!

Volgende vrijdag is het dan kindercarnavalstoet op school. De kleuters trekken gewoon het blokje rond. De lagere school doet een paar straten meer aan. En dat alles onder de professionele muzikale leiding van Radio Lorali Linkhout! Ambiance verzekerd 🙂 Hopelijk vriest het niet meer want die kleinsten zijn heel snel verkleumd. En mama ook … Daarna krijgen ze van de ouderraad op school een lekkere pannenkoek! En daarna is het vakantie!

Alaaf!!!

 

(Voor alle duidelijkheid: dit is niet onze Kamiel maar een andere stoere tijger. Het is wel hetzelfde tijgerpakje!)

Beloningskalender

9 Feb

We hebben hem weer ingevoerd, de beloningskalender. Het slechte gedrag leidde teveel tot frustraties bij ouders en kids en daarom werd er weer een beloningskalender ineen geknutseld. Ik downloadde een aantal picto’s bij sclera.be en zette alles mooi in een Excel file.

Voor Marie zetten we een aantal do’s en don’ts op een rijtje:

  • Geen ochtendhumeur. Ah ja, op dat gebied zijn er bij Marie geen grijze zones. Ze staat ofwel heel goedgezind ofwel heel slechtgezind op. En als ze slechtgezind is, terroriseert ze iedereen. Het begint bij een slechtzittende onderbroek en het eindigt met persoonlijke aanvallen als ‘ik wil een andere mama’. Waarop ik dan kan zeggen dat geen andere mama haar wil met zo’n ochtendhumeur 🙂
  • Flink je tanden poetsen, kleren aantrekken en haren kammen zonder mopperen. Ligt in de lijn van dat ochtendhumeur …
  • Niet treuzelen, papa niet tegenwerken ’s morgens. Papa neemt namelijk altijd de ochtendshift voor zijn rekening. En aangezien papa wat milder is dan mama (hm), proberen de kinderen dat natuurlijk in hun voordeel te trekken. Treuzelen, niet willen eten, wegkruipen als ze hun jas of schoenen moeten aantrekken … you name it!
  • Huiswerk maken/voorbereiden in de opvang. Op maandag en donderdag zitten Marie en Kamiel in de opvang van 15.15 u tot ongeveer 17.30 u-17.45 u. Ik vind dat Marie in de opvang best haar huiswerk al kan maken of voorbereiden zodat we ’s avonds niet zo veel meer moeten doen. Dat geeft haar ook meer tijd om ’s avonds nog te ontspannen zodat ze niet helemaal gestresseerd van het huiswerk moet gaan slapen.
  • Boekentas leegmaken. Marie moet zelf haar boekentas leegmaken en alles op het aanrecht zetten (brooddoos, drinkbus, koekendozen, fruitdoosjes, enz.).
  • Tafel dekken. Ik vind toch dat een 9-jarige gerust al wat taken in het huishouden mag overnemen, niet? Ik zeg niet dat ze de was moet doen of moet poetsen, maar kleine taakjes leren haar ook wat zelfstandigheid en discipline aan.

Marie neemt deze beloningskalender wel enorm serieus, moet ik zeggen. Ze had de eerste twee weken recht op een kleine beloning (snoepjes, een prulletje, …) omdat ze 35 stempels gehaald had. Uit ondervinding weet ik dat je niet te hoog mag grijpen en zeker niet 42 stempels (6 stempels per dag te verdienen) mag vooropstellen want dat lukt nooit. 35 leek me een mooi compromis! Alleen vorige week leek het niet te lukken en werd de kalender zelfs vroegtijdig van de muur gescheurd. Ze wilde niet meer, het ging haar toch niet lukken, … Deze week begon ze weer vol goede moed aan een blanco kalender en nu lijkt ze weer meer gemotiveerd. Ze vroeg zelfs vanmorgen of ze haar beloningen van deze week en de komende weken niet mocht opsparen. Ze wilde namelijk naar de carnavalswinkel in het weekend om een outfit voor volgende week vrijdag (carnaval op school) te kopen. Tja, onderhandelen is haar sterkste kant!

Voor Kamiel zetten we een aantal andere topics in de kalender:

  • Niet bedplassen. Need I say more?
  • Niet treuzelen ’s morgens, papa niet tegenwerken. Zelfde issue als bij de zus: niet willen eten, geen kleren willen aandoen, zich wegstoppen als hij zijn jas moet aandoen, enz … Dit is één van de moeilijkste punten voor Kamiel. Hij heeft hier nog niet veel stempels gehaald 😦
  • Niet roepen tegen mama/papa. Dat ventje wordt soms (huh!) boos. En dan schreeuwt hij heel hard tegen ons. En dat willen we niet!
  • Mama/papa niet slaan. En dat werd al uitgebreid met ‘zus niet slaan’. Het zal de leeftijd wel zijn zeker? Hij kan zich moeilijk weren tegen ons als wij hem iets ge- of verbieden en dan probeert hij zich fysiek te uiten. Maar net zoals het roepen willen wij dat ook niet!
  • Bordje leegeten en flink aan tafel blijven zitten. Wij eten ’s avonds rond 18.45 u. En laat dat nu net het tijdstip zijn dat onze grote muizenvriend Marvi Hämmer op TV verschijnt! Kamiel is momenteel gek van die muis! En hij wil dan ook altijd blijven kijken. We moeten dan ontzettend veel overredingskracht gebruiken om hem te overtuigen van Marvi even op pauze te zetten (leve Telenet digitaal!). Maar als hij dan aan tafel komt, wil hij natuurlijk niet alles op zijn bordje opeten. Ah ja, dat duurt te lang he! Hij legt zelfs het Telenet kaske langs zijn bord zodat hij zo rap mogelijk weer op dat grote pijltje (play) kan drukken ;-).
  • Flink in je eigen bedje slapen/niet wenen als papa weggaat. Hét grote struikelpunt in zijn en ons leven momenteel! Kamiel is altijd een goeie slaper geweest. Meestal gaat Marc met hem naar boven en legt hem slapen. Marc bleef dan altijd een tijdje bij hem liggen en kwam dan naar beneden. Maar sinds Nieuwjaar heeft meneertje besloten dat hij niet meer alleen wil slapen. Wellicht zit de kerstvakantie daar voor iets tussen – toen mocht hij nl. 2 weken bij Marie slapen … En nu wil hij niet meer alleen liggen. Hij wil mensen om zich heen – sic dixit Kamiel. Marc moet bij hem gaan liggen en als Marc dan naar beneden wil komen, barst de hel los! Schreeuwen, hysterisch wenen, brullen … We dachten dat de stempels gingen helpen maar we hebben deze topic tot onze spijt al moeten hervormen naar ‘flink bij Marie gaan liggen en niet meer wenen als papa weggaat’. Al onze principes werden overboord gegooid en mister bombastic mag bij Marie slapen. In de hoop dat hij binnen een paar maanden zijn zus zo moe is dat hij zelf vraagt om in zijn eigen bed te mogen slapen. Hoop doet leven he!

Kamiel heeft de eerste twee weken zijn best gedaan en kreeg de eerste week een Playmobil manneke als beloning (of hij nu 2.50 euro uitgeeft aan snoep of aan een Playmobil manneke, dat blijft hetzelfde voor mij). Voor vorige week krijgt hij ook nog een beloning. Maar deze week zal hij er niet geraken vrees ik. Hij heeft 8 stempels op zijn palmares. En we zijn al donderdag …

Crocs sneeuwbotten

8 Feb

Ze hadden nog niet geklaagd over koude voeten, die kids van ons. Maar aangezien Koning Winter nog niet aan aftreden dacht, vond ik toch dat ik hen maar zou voorzien van sneeuwbotten. Allez, sneeuwlaarzen, volgens die kleinste thuis …

Voor Marie was de keuze snel gemaakt: een paar witte (kopie) snowboots. “Zo mooi, mama!”

Kamiel zijn keuze was eigenlijk nog sneller gemaakt: Crocs sneeuwlaarzen.

 

Fier dat hij is!

Ik ben een hevige fan van Crocs! Niks zo gemakkelijk als Crocs! Crocs rule!