Archief | november, 2011

Op algemeen verzoek

3 Nov

Op algemeen verzoek nog eens een blogje. Precies of ik hier tegen mijn goesting kom vertellen … Nee hoor, gewoon te weinig tijd! Geen tijd om te lezen, geen tijd om tv te kijken, kortom geen (of weinig) tijd om te relaxen en dan staat de blog op de laatste plaats. Jammer …

Maar de voorbije 5 dagen mocht er wel gerelaxed worden. We gingen naar zee! Vrijdagavond kwamen we aan op een verlaten Middelkerkse dijk en zaterdag kon je er over de koppen lopen! Zaterdagavond organiseerde de gemeente Middelkerke een Halloween-festival ‘Doodleuk’ op het plein aan het Casino. Geweldig griezelig was het niet maar onze Kamiel kroop wel bijna in mijn jas toen hij Ramza de Magiër zag rondlopen. Ramza was een griezelige magiër op stelten. Hij was griezelig geschminkt, droeg griezelige kleren en had een ontzettend griezelige stem. En hij liet griezelige, rokende scheten! Te griezelig voor Kamiel want hij sprong in mijn armen en jammerde: “Ik wil terug naar ons huisje toe mama, bibber, bibber, bibber …” Geef nu toe, Ramza is echt wel griezelig he:

Kamiel zag het hele Halloween-gebeuren niet meer zitten en wilde naar huis. De afsluitende vuurspuwer-show kon hem niet meer boeien en we vertrokken naar ons appartement. Op de dijk werd hij weer wat stoerder en probeerde iedereen te verschrikken met zijn vampierentanden en zijn rode duivelskleed. En maar lachen natuurlijk als volwassenen ‘gemaakt’ schrokken. Ramza heeft toch wel een grote indruk nagelaten want de volgende dagen bleef hij maar vragen of het nu nog Halloween was …

Marie genoot wel van het Halloween-festival. Zij wilde vooral meedoen aan de verkiezing van best geklede jongen of meisje. Maar ondanks haar inspanning werd ze niet beloond. Tja, de vuurspuwer die moest jureren, had gewoon teveel keuze en dan blijven er veel kinderen teleurgesteld achter.

Nu kijken we vooral uit naar volgende maand. December is een echte feestmaand! Eerst komt de Sint langs. Alle speelgoedboeken worden door Kamiel van voor naar achter verslonden en gretig zet hij kruisjes bij alles wat hij wenst. Ik denk dat de Sint dit jaar een kar achter zijn paard mag spannen 🙂 Marie wil persé een MP4-speler van de Sint. Zij heeft haar keuze al gemaakt en een dik vet kruis in de Bart Smit-folder getekend.

Dan is het Marie’s verjaardag de 15de december. Ze telt al weken af naar die dag …

En dan Kerstmis en Nieuwjaar en dan zit 2011 er weer op! Wat gaat het toch snel …

Maar eerst nog een paar leuke gelegenheden in het vooruitzicht. Volgende zondag organiseert WTC Tuiltertrappers hun jaarlijkse mosselfeest. En aangezien Marc een bestuurslid is, wordt ik geacht van ook aanwezig te zijn en mee te helpen. Ik heb al jaren de (volgens mij toch) leukste job die er is: ik zit samen met een andere dame aan de inkom. Wij mogen de klanten hun inschrijvingskaart controleren en hen een drankenkaart aanbieden. Echt waar een toffe job. Al kan het soms enorm hectisch worden op piekuren wanneer er lange rijen staan aan te schuiven. En sommige klanten zijn natuurlijk niet zo makkelijk. Zo zien we elk jaar de eerste klanten al arriveren om 10.30 u! Ja hoor, na de mis van 10.00 u hebben ze genoeg appetijt om een casserole mosselen binnen te spelen! Of die groep bejaarden die zich elk jaar opnieuw aanbiedt. Na enkele jaren zijn ze spijtig genoeg al wat uitgedund maar ze blijven veel noten op hun zang hebben. Ze bestellen bijvoorbeeld 6 keer mosselen, 2 vispannetjes, 1 kalkoengebraad en 1 vidéke maar ze veranderen telkens weer hun gedacht en hun goesting. Dat zorgt dan voor hilarische gesprekken aan de inkom als we hun wijzigingen moeten aanduiden en doorgeven aan de keuken. Of die grote groep vaste klanten die elk jaar weer met 20 personen komen eten. Druppelsgewijs komen ze binnen en eisen dat ze allemaal aan 1 grote tafel mogen zitten. De ene komt binnen om 18.00 u, de volgende 4 om 18.30 u, de volgende 3 om 19.00 u en dan weer een paar om 19.30 u. En wij moeten dan telkens weer zeggen dat ze niet kunnen reserveren en dat ze gewoon plaats moeten zoeken waar er plaats is. En elk jaar weer diezelfde discussies, datzelfde zuchten en kreunen. Dan de afrekening, ze betalen immers nooit op voorhand. Alles moet die moment zelf nog afgerekend worden, de ene zoveel, de andere zoveel, die betaalt voor die, hij betaalt voor haar, … Als je weet dat er dit jaar 1235 inschrijvingen zijn, kan je je wel voorstellen dat we die foliekes kunnen missen! Maar toch … ik vind het elk jaar opnieuw weer heel leuk om te doen! En ’s avonds mag je dan uitgeput neerploffen voor een lekkere kom mosselen met frietjes. Zalig! De stank van de mosselen in mijn kleren en haren neem ik er dan gerust bij!

OK, verslag gedaan. Hoofd leeggemaakt. Back to work!

Advertenties