Archief | april, 2011

Happy Days

18 Apr

En dan krijg je reclamaties dat je al zooooooooooo lang niet meer geblogd hebt. Sorry hoor! Ik weet het, als columniste in een dagblad zou ik werkelijk niet aan de bak komen want dagelijks schrijven is dan echt een must.

Dan vertel ik maar over de voorbije 3 happy (ahum) days.

Vrijdag had ik een dagje vrij. Namiddag trok ik met Marie en Kamiel naar de Delhaize waar we heel veel inkopen deden en ondertussen vakkundig de overvloed aan paaseitjes probeerden te ontwijken. Gelukkig wilde Kamiel nog eens in het karretje zitten dus moest ik me geen zorgen maken dat hij mijn kar vulde met zoet paasgoed. Want de paashaas heeft – om het zo te zeggen 😉 – zijn voorraad al ingeslagen. Ondertussen telde Marie de minuten af want vrijdagavond kwam Merel slapen en dat zorgde voor stress …

Merel bleek een heel lief en rustig meisje. Gelukkig maar … zij vormde het tegengewicht voor onze gestresseerde en zenuwachtige spring-in-het-veld! Ze speelden buiten op de trampoline, versierden ons terras met stoepkrijt, trakteerden ons op een show van Junior Eurosong en mochten in ’t laat nog naar Mega Mindy en het Zwarte Kristal kijken. Broer Kamiel was ondertussen al afgevoerd naar boven waar hij samen met papa rustig indommelde. De dames gingen weliswaar flink naar boven na de film maar hadden overduidelijk nog geen zin in slapen. Het duurde heel lang vooraleer het stil werd. Maar het bleef niet stil. Om 2 u hoorde ik vanalles op de gang. Merel moest naar het toilet maar in haar haast was ze met haar knie tegen het bed gelopen. Auw dus … Marie liet zich niet kennen en kermde van de pijn in haar been: groeikrampen! De twee dames werden verzorgd met een zalfje en een lepeltje Nurofen en ik trok de deur weer dicht. Om 04.58 u (!) lagen ze alweer te tetteren! Even een klein intermezzo van mijn kant en het werd weer stil. Ze sliepen dan wel heerlijk uit tot bijna 10 u.

Merel ging blijgezind terug naar huis. Marie bleef de ganse dag pruilen omdat Merel niet voor altijd thuis kon blijven wonen. De vermoeidheid speelde hierin ook een rol denk ik, in het pruilen dan toch …

Namiddag trok ik met Marie naar Diest. We kochten de Esprit bijna leeg en kwamen beladen met zakken weer thuis. ’s Avonds werden we bij meter verwacht voor haar verjaardagsfeestje. Lekkere hapjes en frisse champagne, een heerlijke lasagne en zalige taarten als dessert! Hoe heet dat alweer? Moe en voldaan? Inderdaad!

Gisteren werd Marie om 10.30 u in de Speelfabriek (indoor speeltuin) verwacht voor Robin haar verjaardagsfeestje. Ondertussen ging Marc fietsen, werkte ik 3 manden opvouw-was weg en werkte Kamiel als volleerde grondwerker in de tuin. Hij groef putten, harkte het gras, slachtte een worm of zes en liet overal hoopjes zand achter op de vloer. Namiddag verhuisden we zijn zandbak-boot naar een nieuwe locatie en maakten we ons terras weer netjes (er lag toch ongeveer 60 kg zand op dat terras na de veldslagen die in zijn zandbak-boot werden uitgevochten). Kamiel heeft nu zijn eigen piraten-eiland langs ons huis waar hij naar hartelust putten en vulkanen (oh ja) kan maken. En ons terras blijft nu hopelijk ook wat proper. Nog een paar bloembakken en frisse planten en we kunnen weer genieten. En in de (hopelijk niet zo verre) toekomst willen we zoiets:

De namiddag in de tuin werd afgesloten met frietjes van de frituur die we in het ondergaande zonnetje buiten opsmulden. Marie was nog steeds moe van haar wilde nacht met Merel (‘ja maar mama, we hebben wel het record gebroken dat we gingen wakker blijven tot 3 u!’) en viel in slaap in de zetel. Kamiel had extra vitaminen opgedaan in het zonnetje en wilde nog niet gaan slapen. Maar geen 5 minuten nadat ze in bed lagen was het al stil boven …

Advertenties