Archief | december, 2010

Elf Yourself

31 Dec

Na jaren dit fenomeen genegeerd te hebben, zijn we toch gezwicht …

http://elfyourself.jibjab.com/view/8uczVVEJwGYIwABW

Enjoy!

Advertenties

Eindejaarsimpressies

28 Dec

Ah ja he … de Sint kwam ook nog. Hier een indruk van hoe wij de ongeveer 3 weken voor 6 december overbrugd hebben: elke avond een wortel en suikerklontjes bij de schoenen. Al dan niet met wish list. En winterschoenen afgewisseld met sandalen – dit bleek heel belangrijk voor Kamiel! Op de achtergrond ziet u het speelgoed dat de Sint vorig jaar bracht. Opmerkingen van mama dat de Sint misschien niks ging brengen omdat er toch al genoeg speelgoed stond werden op hoongelach onthaald …

De Sint besloot mijn opmerkingen ook te negeren en bracht toch een berg speelgoed. En snoep … Waarop we de week erna naar de tandarts trokken om bij Marie het zoveelste gaatje te laten vullen.

Tussen Sinterklaas en Kerstmis genoten we van Marie’s achtste verjaardag. Foto’s hiervan volgen nadat ik moeke’s camera kan bemachtigen. Jullie kunnen je nu misschien (al watertandend) verheugen op de rooooooze Hello Kitty taart m√©t roooooooze macarons de Paris!

Er viel zoveel sneeuw dat de mannen in onze straat in een ijverig moment besloten een ‘sneeuwman’ te maken. Eigenlijk maakten ze meerdere sneeuwmannen maar deze – laten we hem een stalagmiet noemen – was ongeveer 4 meter hoog. Na enkele dagen besloot de figuur dat het genoeg geweest was en smakte hij tegen de grond. Dag vreemde man …

Kerstdag vierden we bij moeke en ake. Verder geen commentaar bij deze foto. Niets over de decadentie aan kadootjes. Enkel dit: spot the Christmas tree! Zielig he?

En dan de verrassing van de avond … Kamiel helpt nonkel Sven bij het openen van zijn pakje. Groot is zijn verbazing als er een playmobil doosje tevoorschijn komt. ‘Maar Sveeeheeen, ik hou ook heel veel van playmobil hoor!’ Het foppakje wisselde van eigenaar en Kamiel blij! Een paar minuten later mag Kamiel een pakje van meter openmaken. Komt daar toch niet hetzelfde playmobil doosje tevoorschijn zeker! Commentaar van Kamiel: ‘Nu heb ik genoeg hondehokjes en puppies he mama?’. Ik denk het ook zoon!

Verdere eindejaarsimpressies volgen na oudejaarsavond en nieuwjaarsdag.

Maar voor 2011 wensen wij jullie alvast:

Tijd, om van de kleine dingen te genieten

Rust, om stil te staan bij mooie momenten

Sterkte, om tegenslagen te overwinnen

Vriendschap, om jullie hart te verwarmen

Humor, om wat somber is in te kleuren

Sabine, Marc, Marie en Kamiel

Zelfredzaamheid

22 Dec

Dit is een verhaaltje over de hoge dosis van zelfredzaamheid bij kleutertjes. Aan alle kleuterjuffen: zo hoort het niet!!! ūüôā

Kamiel vertelde maandagavond over zijn dag op school.

  • Waren alle kindjes in de klas vandaag Kamiel?
  • Neen, alleen ik en Maxim waren er.¬†
  • Hoe, waren alle andere kindjes ziek dan?
  • Ja, en de juf ook.
  • Ah, dan ben je bij juf Myriam moeten gaan.
  • Nee, Maxim en ik zijn helemaal alleen in de klas gebleven.
  • Oei, en waren jullie dan niet bang?
  • Nee, want wij zijn helden!
  • En waar hebben jullie dan je koekje opgegeten, zo helemaal alleen in de klas?
  • Ja, aan een tafeltje. En dan daarna moesten we plassen en dan hebben Maxim en ik een treintje gemaakt en zijn we zo naar de wc gegaan. Alleen Maxim en ik. En we hebben ook helemaal alleen onze broek terug aangedaan. En onze handen gewassen. En toen zijn we terug naar de klas gegaan en hebben we met de Duplo gespeeld.
  • En is juf Myriam dan niet komen kijken?
  • Nee, want die was ook ziek.
  • En juf Monique dan?
  • Nee, ook ziek.
  • En juf Joke?
  • Die was er ook niet.
  • En zaten die kindjes dan ook allemaal alleen in de klas?
  • Ja, zonder de juf. En die waren ook niet bang hoor.
  • En hebben jullie dan nog iets anders gespeeld dan met de Duplo?
  • Ja, Maxim en ik zijn in de kuil (het onderste verdiepje in de klas) gaan zitten en Maxim heeft de namen voorgelezen en ik heb de herkenningstekens omgedraaid. En ik heb ook de kalender gedaan. En toen het tijd was voor het Sjamajeeke hebben we helemaal alleen onze jas aangedaan en het licht uitgedaan.

Voilà! Zelfredzaamheid noem ik dat. Alle kleuterjuffen ziek en de kindjes moeten zichzelf maar redden en entertainen.

Gelukkig neem ik de verhalen van mijne kleinste al lang met een serieuze schep zout. Maar zijn gezicht glunderde toen hij dit allemaal vertelde. En hij vond het nog leuk ook dat ik zo meeging in zijn verhaal! Je had dat gezichtje moeten zien …

’t Is feest, ’t is feest, ’t is hier nog nooit zo plezant geweest!

15 Dec

Volgens Urbanus dan toch!

En volgens ons ook. Marie werd deze morgen door ons zachtjes wakker gezongen. Ze lag nog zo lekker knus te slapen, ocharme! Vannacht bleek weer eens hoe zenuwachtig ze wel was voor haar achtste verjaardag. Exact om 01.44 u¬†(ongeveer 1 uur voor haar ‘geboorte-uur’) maakte ze ons wakker omdat ze krampen had. Ik ben eventjes bij haar gaan zitten om haar benen te masseren en daarna sliep ze weer verder. Zenuwen dus, ongetwijfeld!

Ze kreeg al een eerste kadootje van ons – een heel mooi kleedje, dat ze onmiddellijk wilde aandoen. Goedgekeurd dus, pffjieeuww… Straks volgen de andere kadootjes en een feestmaal bij moeke en ake. Namiddag gaat ze naar de tekenacademie met een zak vol lekstokken. Morgen trakteert ze op school met hartige spiesjes (kaas, salami, kerstomaatjes, olijfjes, druiven, ajuintjes, …) en snoepjes in de opvang.

Vrijdag volgt dan de ladies night. De nieuwe film van Mega Mindy en een dineetje in Hasselt. Wedden dat onze meid naar de Century wil? Dat is volgens Marie haar favoriete restaurant. Ze vindt de garnaalkroketjes daar heerlijk!

Zondagnamiddag vieren we haar verjaardag dan met onze familie. Iedereen mag langskomen voor een hapje en drankje. Bijna 5 dagen feest dus! Wat wil een achtjarige nog meer?

Acht jaar geleden lag ik nu nog steeds plat in bed met mijn benen omhoog. De bevalling duurde maar liefst 23 uur, mijn bloeddruk daalde naar ongeziene waarden, nog maar te zwijgen over bloedverlies, slecht werkende epidurale verdovingen en hun gevolgen, enz … Maar ik was zo gelukkig! Want langs mij in het ‘glazen kistje’ lag zo’n mooi meisje! En vanmorgen toen ze nog zo vast sliep, had ze net hetzelfde gezichtje als toen …

 

Gelukkige Verjaardag lieve meid!

 

 

I’m dreaming of a white Christmas!

7 Dec

De sneeuw valt te vroeg! Hoe mooi de landschappen er nu uitzien, ik heb toch liever dat die sneeuw pas rond Kerstmis valt. Een witte, gezellige kerst, met een knapperend haardvuur (of een reutelende chauffage), lichtjes in de boom, veel pakjes en lekker eten. Luie winterochtenden in pyjama, lange warme avonden voor de TV.

Ondertussen vaart de goedheilige man alweer terug naar Spanje. Hopelijk sneeuwt het niet te fel op zijn tocht en komt hij niet thuis met een longontsteking … Hij bracht weer overvloedig kadootjes mee. Mijn living lijkt net een speelgoedwinkel. Op de salontafel beschermen de Playmobil-boeren hun boerderij tegen de bloeddorstige safari-dieren. En 1/3 van de vloer is ingenomen door een mega-racebaan. De eetkamer-tafel ligt bedolven onder een hoop¬†Models sketchboeken, Nintendo spelletjes, vriendenboeken, Kimmi¬†poppetjes,¬†Amika DVD’s, enz … Nog maar te zwijgen over de snoep, die ik wijselijk in √©√©n van de hoogste (nieuwe, maar daarover later meer) keukenkasten verborgen heb. Veilig uit het zicht van grijpgrage kinderhandjes. Niet zo veilig voor mama’s grijpgrage handen …

Volgende week woensdag viert Marie haar achtste verjaardag al. Acht jaar geleden was ik nu hoogzwanger … Ik kan moeilijk geloven dat mijn kleine poppemeisje al zo groot is. Ze is ook fysiek groot geworden. Vorig jaar kochten we nog maatje 128, maatje 134 lijkt ze overgeslagen te hebben want we zitten al aan 140-146! Ze kijkt echt uit naar haar verjaardag en maakt al volop plannen voor haar dag. Ze wil op school trakteren met cakejes of wafels (joehoe, mama kan weer bakken – in haar nieuwe keuken, maar daarover dus straks meer) en namiddag wil ze op de tekenacademie lollies meenemen. ’s Avonds mag ze bij moeke haar favoriete menu kiezen en krijgt ze nog een paar kadootjes van ons allemaal. Moeke, meter en ik trakteren haar op een avondje Mega Mindy met daarna een restaurantje naar keuze. En meter heeft ook nog een speciaal kado voor haar … Van papa en Kamiel krijgt Marie nog een leuk kleedje om op haar verjaardag aan te trekken.

Op 24 december begint mijn verlof: twee weken welteverstaan! De kinderen zijn heel blij omdat ze tijdens de vakantie niet naar de opvang moeten. Of mama na 2 weken nog zo blij gaat zijn, dat valt te bezien ūüėČ Ik heb niet veel gepland. We laten alles op z’n beloop en bekijken het van dag tot dag. Geen haast, geen stress da’s ons motto voor deze vakantie.

Het verlof komt welgekomen. Het is een heel drukke periode geweest voor ons de laatste weken. En niet in het minst door de installatie van onze nieuwe keuken. Het zorgde voor stress, we leefden 2 weken in onze eetkamer, alles lag overhoop en ons huis zit onder het stof. Het enige lichtpuntje in die 2 weken was … traiteur Moeke! Moeke zorgde elke dag voor lekker eten. Zij en ake kwamen netjes om 18.00 u ons menuutje brengen en namen zelfs de afwas mee naar huis. Dankjewel moeke en ake, jullie zijn de beste! Maar het resultaat van 2 weken rommel en stress mag er zijn: onze keuken is mooi! Flitsende, snelle, goed functionerende apparaten (gisteren was mijn bechamelsaus klaar in 2 minuten, voordien kon dit gemakkelijk 20 minuten duren!), prachtig afgewerkte kastjes en tabletten (oh zo mooi!) en plaats, zoveel plaats! Dit lijkt wel een reclameboodschap, maar het is zo! Binnenkort post ik nog wel een paar fotootjes.

Verder verloopt alles volgens zijn normale gangetje thuis. Marie heeft goed gewerkt op school en kwam met een fijn rapport naar huis. Zij haalde dit jaar net Sinterklaas niet meer … als jullie begrijpen wat ik bedoel? Kamiel doet het goed bij juf Leentje. Hij is een spontane, zelfbewuste, soms wat koppige (!) deugniet. Maar toch zo’n fijn manneke, volgens de juf. Hij keek vorige zaterdag met verwonderde oogjes naar al het moois dat de Sint gebracht had. De Playmobil-boerderij …¬†het ventje droomde er al een heel jaar van! Elk Playmobil-boekje werd verslonden, telkens opnieuw kregen we te horen: ‘ik wil die zo graag mama’. En blij dat hij was. Maar nog blijer is hij met zijn racebaan, toen hij die zag, werd hij bijna gek! Dankuwel peter …

Nog 2 weken en we kijken uit naar Kerstmis. Even uitblazen tijdens de vakantie en dan op naar het nieuwe jaar! Hopelijk brengt 2011 veel geluk, liefde, een goede gezondheid, een remedie tegen stress en haast en vooral veel plezier.