Marie’s ultieme droom komt uit!

10 Nov

De titel zegt het al: Marie’s ultieme droom is uitgekomen! En wat is die droom dan? Lees en geniet …

Op zondag 1 november gaan de meeste mensen naar het kerkhof om hun overleden familieleden te groeten. Wij niet wegens aan zee en wegens geen overleden familieleden op de kerkhoven aldaar. Neen, wij gingen naar Plopsaland. Zij het dan in de namiddag pas wegens veel regen en wind … We kochten een avondticket en mochten dus 2 uur voor het park sloot nog binnenglippen. Maar veel tijd om attracties te bezoeken hadden we niet want wij gingen maar met één doel: de Junior Eurosong finalisten zien en proberen een handtekening te bemachtigen van Sepp ’n Sigi!

De regen en de wind strooiden bijna roet in het eten want het concert van de gasten werd een half uurtje vervroegd (chance dat we toch op tijd aankwamen in Plopsaland!) en moest ook noodgedwongen verplaatst worden naar het groot theater in plaats van op het plein in openlucht. We willen toch geen zangertjes door de lucht zien vliegen he? Het werd al donker en de regen en de wind deden het griezelige Halloween-decor alleen maar goed. Brrrrrrr! Na even wachten mochten we dan het groot theater binnentreden en we vonden al snel een plaatsje op de bankjes vooraan, op amper 5 meter van het podium! Mama en Marie allebei supernerveus. Kamiel vol verwondering van de vele mensen rondom hem.

DSCN0597

Vraag me niet meer in welke volgorde de finalisten optraden. Vraag me niet meer wat die onozele KetNet-wrapper allemaal verteld heeft (en KetNet mag de toegangsexamens voor hun wrappers wel ietsje moeilijker maken want de deze moest zelfs een spiekbriefje gebruiken! Not done!) Wat ik wel nog weet is dat Sepp ’n Sigi als tweede hebben opgetreden. Marie kneep mijn hand bijna tot moes. Bijna geen spieren en zenuwen meer over om foto’s te nemen …

DSCN0609

Sepp en Sigi dus …

Na een half uurtje waren de Junior Eurosong finalisten uitgezongen en gingen we weer naar buiten. Buiten was het al pikdonker en toen we zo rond het groot theater liepen, zag ik ineens een nogal groot uitgevallen golfkarretje staan. Tiens … Zou dat niet dienen om die kids rond te rijden? We besloten even te wachten en als echte paparazzi poseerden we ons voor dat karretje. Na een paar minuten komt er een Plopsaland medewerker aangelopen met in haar kielzog een groep mensen – de ouders van de finalisten zo bleek later. Een deur gaat open, de groep gaat binnen en Marc (met Kamiel op zijn arm) volgt fijntjes mee … Even later komt hij weer naar buiten en zegt dat hij binnen Sepp en Sigi zag staan. Hij neemt de camera al en ook het boekje dat Marie speciaal kreeg om handtekeningen te vragen. Plots zie ik de mama van Sepp en Sigi samen met Sepp naar buiten komen! Ik trek mijn stoute schoenen aan en vraag heel vriendelijk of Sepp misschien een handtekening wil zetten voor Marie – Marie, die heel bleekjes achter mij aan schuifelt … Geen probleem, zegt de mama, ze wil ook even Sigi nog gaan halen. Wow, de beide jongens tekenen Marie’s boekje en willen zelfs nog op de foto met haar! We moeten haar weliswaar bijna in hun armen duwen want ze staat compleet verbouwereerd naar haar idolen te kijken en weet niet meer wat er rond haar gebeurt.

DSCN0630

Geef toe, heb je ooit al een meer gelukzalige glimlach gezien? De Mona Lisa verbleekt erbij … De rest van de avond was onze meid heel stilletjes en telkens we iets zegden over Sepp en Sigi, kreeg ze blozende wangetjes. Ze liep op wolkjes!

En te denken dat wij helemaal naar Plopsaland de Panne moeten rijden om die gasten te ontmoeten! Ze wonen nauwelijks 10 km van hier!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: