Archief | november, 2009

Kamiel naar school!

10 Nov

En zo ging Kamiel voor het eerst naar school gisteren:

DSCN0728

Eerst nog wat onwennig op de speelplaats maar toen hij zijn vriendinnetje Lola zag, was hij opgelucht. Samen gingen ze in het rijtje staan voor de peuterklas.

DSCN0733

Kamiel (met zijn kap op) omgeven door het witte licht … van de reflectoren op de fluo-jasjes en de boekentassen.

Toen ik hem ’s namiddags ging halen was hij heel enthousiast. Hij had met de vrachtwagen en de auto’s gespeeld, was van de trein op de speelplaats gevallen en had al zijn bokes opgegeten! Na een uurtje viel hij doodvermoeid in slaap in de zetel.

Zijn schoolcarrière kende een blitse start!

Advertenties

Daag tante Bien en nonkel Luc!

10 Nov

Kamiel zijn carrière bij tante Bien en nonkel Luc zit erop! Hij ging vorige donderdag nog een laatste dagje spelen met de kindjes en trakteerde met taart en cake.

DSCN0709

Tante Bien en nonkel Luc gaven hem ook een kadootje mee: een bloemetje met foto’s van Kamiel en de wuivende handjes van de andere kindjes.

DSCN0718

En dan nog een dikke knuffel voor de beste onthaalouders van de hele wereld! Tante Bien en nonkel Luc, nog eens bedankt voor alle goede zorgen. Jullie zijn fantastisch!

 DSCN0721

 

Marie’s ultieme droom komt uit!

10 Nov

De titel zegt het al: Marie’s ultieme droom is uitgekomen! En wat is die droom dan? Lees en geniet …

Op zondag 1 november gaan de meeste mensen naar het kerkhof om hun overleden familieleden te groeten. Wij niet wegens aan zee en wegens geen overleden familieleden op de kerkhoven aldaar. Neen, wij gingen naar Plopsaland. Zij het dan in de namiddag pas wegens veel regen en wind … We kochten een avondticket en mochten dus 2 uur voor het park sloot nog binnenglippen. Maar veel tijd om attracties te bezoeken hadden we niet want wij gingen maar met één doel: de Junior Eurosong finalisten zien en proberen een handtekening te bemachtigen van Sepp ’n Sigi!

De regen en de wind strooiden bijna roet in het eten want het concert van de gasten werd een half uurtje vervroegd (chance dat we toch op tijd aankwamen in Plopsaland!) en moest ook noodgedwongen verplaatst worden naar het groot theater in plaats van op het plein in openlucht. We willen toch geen zangertjes door de lucht zien vliegen he? Het werd al donker en de regen en de wind deden het griezelige Halloween-decor alleen maar goed. Brrrrrrr! Na even wachten mochten we dan het groot theater binnentreden en we vonden al snel een plaatsje op de bankjes vooraan, op amper 5 meter van het podium! Mama en Marie allebei supernerveus. Kamiel vol verwondering van de vele mensen rondom hem.

DSCN0597

Vraag me niet meer in welke volgorde de finalisten optraden. Vraag me niet meer wat die onozele KetNet-wrapper allemaal verteld heeft (en KetNet mag de toegangsexamens voor hun wrappers wel ietsje moeilijker maken want de deze moest zelfs een spiekbriefje gebruiken! Not done!) Wat ik wel nog weet is dat Sepp ’n Sigi als tweede hebben opgetreden. Marie kneep mijn hand bijna tot moes. Bijna geen spieren en zenuwen meer over om foto’s te nemen …

DSCN0609

Sepp en Sigi dus …

Na een half uurtje waren de Junior Eurosong finalisten uitgezongen en gingen we weer naar buiten. Buiten was het al pikdonker en toen we zo rond het groot theater liepen, zag ik ineens een nogal groot uitgevallen golfkarretje staan. Tiens … Zou dat niet dienen om die kids rond te rijden? We besloten even te wachten en als echte paparazzi poseerden we ons voor dat karretje. Na een paar minuten komt er een Plopsaland medewerker aangelopen met in haar kielzog een groep mensen – de ouders van de finalisten zo bleek later. Een deur gaat open, de groep gaat binnen en Marc (met Kamiel op zijn arm) volgt fijntjes mee … Even later komt hij weer naar buiten en zegt dat hij binnen Sepp en Sigi zag staan. Hij neemt de camera al en ook het boekje dat Marie speciaal kreeg om handtekeningen te vragen. Plots zie ik de mama van Sepp en Sigi samen met Sepp naar buiten komen! Ik trek mijn stoute schoenen aan en vraag heel vriendelijk of Sepp misschien een handtekening wil zetten voor Marie – Marie, die heel bleekjes achter mij aan schuifelt … Geen probleem, zegt de mama, ze wil ook even Sigi nog gaan halen. Wow, de beide jongens tekenen Marie’s boekje en willen zelfs nog op de foto met haar! We moeten haar weliswaar bijna in hun armen duwen want ze staat compleet verbouwereerd naar haar idolen te kijken en weet niet meer wat er rond haar gebeurt.

DSCN0630

Geef toe, heb je ooit al een meer gelukzalige glimlach gezien? De Mona Lisa verbleekt erbij … De rest van de avond was onze meid heel stilletjes en telkens we iets zegden over Sepp en Sigi, kreeg ze blozende wangetjes. Ze liep op wolkjes!

En te denken dat wij helemaal naar Plopsaland de Panne moeten rijden om die gasten te ontmoeten! Ze wonen nauwelijks 10 km van hier!

’t Zeetje

10 Nov

Vorige week gingen we voor een mini-vakantie naar ’t zeetje. Ondanks het minder goede weer (behalve maandag 2 november toen de zon niet moe scheen te worden) hebben we er toch een leuke tijd beleefd. Marie en Kamiel hebben zelfs 2 keer op het strand zandkastelen gemaakt. En veel ‘gesupt’ (geschept). En op de natste dag van ons verblijf zijn ze zelfs met papa op de go-cart helemaal tot in Oostende en terug gefietst! Needless to say dat ze daarna stikkapot en kletsnat waren …

Een paar fotootjes:

DSCN0636

“Ik moet suppe!”

DSCN0642

On the horizon …

DSCN0667

Paard ontmoet meeuw

DSCN0670

Kamiel op kop

DSCN0687

Joehoeoeoeoeoew

DSCN0699

We are one!