“Ik ben bang …”

12 Feb

Marie is bang. ’s Avonds vooral maar soms ook overdag. Ze durft niet alleen in de living TV kijken – broer moet mee. Ze durft niet alleen naar ’t toilet – broer gaat gewillig mee, zet zich op de vloer en tatert erop los terwijl zus haar ‘commissies’ doet. Dit is nog grappig. Maar rond bedtijd wordt het tafereel iets grimmiger. Marie wil niet alleen in de badkamer blijven en loopt ons als een schoothondje achterna. Gewoon even een nieuwe pyjama in de slaapkamer gaan halen zit er niet in want ze volgt ons als een schaduw. Het rolgordijntje in de badkamer moet naar beneden, de deur moet dicht. En nu eist ze zelfs de laatste dagen dat het licht op haar kamer aanblijft en de deur open. Grrrr … we gaan terug naar 2 jaar geleden toen ze ook zo’n episode had.

Het bang zijn houdt zelfs niet op als ze slaapt. Ze slaapt heel onrustig en haar nachten worden korter en korter. Als ze na veel treuzelen en prullen om 20.30 u eindelijk in haar bed ligt zou je toch verwachten dat ze tot ten vroegste 07.30 u slaapt. Nee hoor, ze is elke morgen voor 06.00 u wakker. En komt dan mama en papa storen in hun (toch al zo korte) slaap. Ik wilde hier snel iets aan doen en gaf haar dinsdagavond een wekker mee. Ze moest in haar bed blijven tot 07.00 u. Laat die wekker het nu toch afweten zeker! Om 23.25 u bleef hij stilstaan en Marie zat natuurlijk ’s morgens al heel lang te wachten tot de kleine wijzer toch maar naar de 7 wilde springen … Gisterenavond kreeg ze een andere wekker mee en deze morgen toen ik opstond (om 06.40 u) zag ik het licht al branden op haar kamer. Ze wachtte geduldig tot 07.00 u om daarna als een stormram door de hal te bolderen naar onze kamer toe.

Hoe kunnen we haar helpen? Ik heb op school al eens vermeld dat Marie hooggevoelig is en dat bepaalde gebeurtenissen nu eenmaal meer indruk bij haar nalaten als bij andere kinderen. Onlangs werd er op school tijdens de Damiaanweek een film getoond over de melaatsen. Vorig jaar had Marie hier al heel veel moeite mee (en welke kleuter van 5 zou daar nu geen moeite mee hebben?). Dit jaar begreep ze het nog iets beter en was ze zo mogelijk nog meer getraumatiseerd. De melaatsen blijven haar achtervolgen en de beelden van verminkte voeten en handen en etterende wonden blijven op haar netvlies gebrand. Ik probeer haar te leren dat ze die beelden moet verdringen met ‘happy thoughts’ maar heel vaak helpt het niet.

We hebben ook al geprobeerd haar te kalmeren met homeopatische middeltjes. Junior Relax voor ontspanning en rustige slaap. Helpt niet. Nu proberen we het nog eens met Bachbloesems in tabletjes. Die smaken lekker en ze mag er 2 per keer opzuigen. Alles om haar toch maar te laten kalmeren en die nare gedachten weg te krijgen.

Ik hoop dat ons meisje snel weer gelukkiger wordt. Want ze raakt helemaal geïsoleerd door die angsten.

Advertenties

Eén reactie to ““Ik ben bang …””

  1. Els 12 Feb 09 bij 8:09 pm #

    Hopelijk helpen de Bachbloesems bij Marie. Lena zit op dit moment aan de paardenkastanje. Inslapen was een probleem en de druppeltjes lijken goed aan te slaan?
    Morgen gaat mama ook Bachdruppelkes moeten nemen, want dochterlief gaat op weekend met de volksdans. Voor de eerste keer. Met een slaapzak. Ons meisje dat al heimwee heeft als we samen op vakantie gaan in de Ardennen.
    Dat dat uitwuiven maar niet te lang duurt. Slik.
    Veel zoete dromen voor Marie en veel happy thoughts uwe kant uit!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: