Taal- en rekenkunde

14 Okt

Zowel Kamiel als Marie hebben dit weekend een paar sprongen gemaakt (en niet van de sofa naar de salontafel of van de trampoline op het gras).

Kamiel breidde zijn vocabulaire uit met de volgende woorden:

– paaaat (paard)

– taaaaat (taart)

– bad

– nene (nijntje zijn knuffelkonijntje)

– au (auke, kindje bij de onthaalmoeder)

– tuu (tuur, kindje bij de onthaalmoeder)

– lola (lola, kindje bij de onthaalmoeder – zien jullie hier al een patroontje of niet?)

– dud (nonkel luc … van de onthaalmoeder – hoe dat ge het weet)

– woh (worm – zijn lichtgevend wormpje dat in zijn bedje ligt)

Marie van haar kant concentreerde zich meer op het rekenen en na een paar oefeningen beheerst ze nu ook het principe van het splitsen. Aangezien het eerste leerjaar voor mij al 29 jaar in het verleden ligt, kan ik me niet meer herinneren of wij die methode ook ooit geleerd hebben (en ik moet toevoegen dat rekenen nu eenmaal niet mijn beste kwaliteit is dus is het niet verwonderlijk dat mijn hersenen dit soort informatie geblocked hebben). Maar ze moest dus de cijfers 3, 4 en 5 splitsen in 2 delen. Volgens haar juf had Marie de oefening niet begrepen – dat stond er als commentaar in haar rekenboek. Ik ben een bezorgde mama en ik schreef onmiddellijk die oefening over op een blaadje en liet haar die opnieuw maken: ze moest er soms wel bij nadenken maar maakte geen fouten. Vriendelijk briefje naar de juf dat we extra geoefend hadden en dat het blijkbaar niet zo’n probleem was …

Gisterenavond moest Marie dan een taak maken over die splitsingen en wat bleek: Marc had veel moeite om haar te volgen, zo snel en foutloos splitste ze de 3, 4 en 5! Hopelijk heeft ze op dat gebied iets meer van Marc’s genen geërfd en wordt ze geen wiskunde-neuroot zoals ik. Juffrouw Mees in het vierde leerjaar heeft ervoor gezorgd dat ik tot op heden nog altijd niet de logica achter een vraagstuk begrijp. En van die afgeleiden en die bewijzen in het secundair onderwijs herinner ik me alleen dat we veel moesten schrijven en op het allerlaatste blad een of andere kronkel moesten tekenen … ik leerde dat allemaal vanbuiten en wist op het examen begot niet hoe ik eraan moest beginnen.

Op taalvlak is Marie iets ‘meer onder haar uit’ (voor de niet-Limburgse lezers: ze is iets beter in taal). Al durft ze soms wel eens enige onkunde veinzen … Waar ze bvb dinsdag vlotjes een pagina leest in haar taalboek, hakkelt en stottert ze zich erdoor op woensdag wanneer meter naast haar zit. Kwestie van aandacht te krijgen he! Maar algemeen gesproken leest ze vlot (soms nog met hakken en plakken en deftige handbewegingen) en schrijft ze flink. Al heeft ze bij dat laatste precies iets teveel genen van de papa geërfd … Het kan nog veranderen maar op dit moment is schoonschrift niet aan de orde! En al wie Marc kent, weet ook hoe hij kan kribbelen!

Voor Kamiel is rekenen nog bijzaak, ik verwacht niet dat mijn bijna 19-maandertje kan tellen tot tien. Hij maakt op een andere manier wel duidelijk dat hij niet 1 maar 2 of 3 snoepjes wil …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: