Efteling 1 – Weergoden 0

6 Okt

De weergoden hebben het onderspit moeten delven. Het was weliswaar koud maar het bleef de ganse zaterdag droog. En we hebben genoten!

Na een rustige rit (alhoewel … meter Kristien was blij dat ze na een paar uur tussen die twee woelwaters eventjes frisse lucht kon happen) kwamen we om 10.30 u op de parking aan. Wat bleek? Iedereen had blijkbaar vorige week het idee gekregen om naar de Efteling te trekken: volk, volk en nog eens volk. Het was ons al opgevallen dat we ongeveer 2 km voor de ingang van het park al moesten aanschuiven, iets wat we de vorige keren nooit hebben moeten doen. Er waren ook een paar bedrijfsdagen en dat zorgde ook voor extra volk.

Eerst het sprookjesbos. Marie was heel slechtgezind en bleef het eerste uur zeuren en treuzelen. Tot we haar bijna verplicht een sandwich lieten eten en de suiker boost haar een beetje oppepte. Zoals je ziet kon er nog een flauw lachje vanaf:

Kamiel pakte het iets anders aan en sleurde mama en papa mee voor een fotootje:

Oh ja, als jullie hier nog foto’s van Kamiel zien en jullie denken ‘Da manneke heeft nu eens altijd zijn tut in zijne mond’. Goed gedacht: hij heeft de ganse dag (op sporadische eet- en drinkmomenten na) zijn tutje in zijn mond gehad. Verslaafd? Ik denk het wel, ja. Maar in het weekend willen we allemaal wel wat minder in de rij lopen en doen we het rustig aan dus voor hem betekent dat dat hij zijn tutje wat vaker mag. Tijdens de weekdagen krijgt hij zijn tutje alleen om te slapen. Dit gezegd zijnde, back to the Efteling …

Na het sprookjesbos en de Droomvlucht wilden we zo snel mogelijk iets eten (ah ja, Marie moest ‘gevoed’ blijven anders riskeerden we weer gezaag en gezeur). We liepen over het Anton Pieck-plein en plots … de gedroomde carrière voor Marie! Ze solliciteerde eventjes voor de functie van prinses:

Na de eerste sollicitatie-ronde was de kroon al binnen:

Maar ze bleef onderhandelen over het loon. En ze won advies in bij haar expert-broer (op de achtergrond vakkundig weggewerkt door papa). Ze kwam uiteindelijk tot een general consensus – al zag ze de toekomst somber in want er is weinig Europees prinsen-volk beschikbaar momenteel.

Broer nam dan de zware taak van formateur op zijn jonge schouders en probeerde nog te onderhandelen over de scherpe kantjes in het contract maar ik betwijfel het ten zeerste of mevrouw prinses hem goed verstond aangezien hij een beetje monddood was door de alomtegenwoordige tut …

Meter was ook mee en deed dienst als onthaalmoeder voor een slapende Kamiel:

En de dag werd traditioneel afgesloten met een kiekje op de reuzen-sofa:

En we gaan nog niet naar huis …

Onze Efteling-elfjes …

Nog even toevoegen: diegenen die vandaag met meter Kristien spreken, gelieve een beetje luider te spreken want ze lijdt sinds zaterdagavond aan auditieve gehoorstoornissen. Na 2 CD’s van de Smiley kinderclub is dit onvermijdelijk. Jammer!!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: