Archief | oktober, 2008

Vroege vogel

29 Okt

Marie is the early bird who catches the worm … zo kan je haar de laatste dagen omschrijven. Elke morgen is ze voor zeven uur wakker – deze morgen al om 06.25 u! Waarschijnlijk heeft het winteruur er nog iets mee te maken. Maar leuk is het niet want wakker is ook echt wakker bij Marie. Smeekbeden om nog even lekker bij ons te komen liggen snoezelen worden niet verhoord. Madame kruipt in ons bed en zet KetNet op volume 25…

Ik ben zelf een TV-verslaafde (alhoewel ik vroeger nog veel erger was, sinds de kinderen er zijn kom ik bijna niet toe aan TV-kijken) maar ik heb toch veel moeite om ’s morgens vroeg met mijn ogen toe te moeten luisten naar Nijntje, Mickey Mouse Clubhouse, Mega Mindy, Plop, Piet Piraat, enz, enz. Ben ik mis of klinken al die protserige stemmetjes ’s morgens nog scheller dan ’s namiddags of ’s avonds? Auuww mijn hoofd …

En na een half uur of zo wil Marie naar beneden. Ik hoor jullie al denken: ‘Laat ze dan toch gaan?’. Maar nee, mijn dappere dochter gaat niet alleen naar beneden. Zitten er heksen en trollen in onze keuken? Neen. Groeien er stinkende zwammen in onze living? Neen (allez, ik hoop het toch niet). Loert het gevaar om elke hoek in huis? Neen. Maar Marie weigert om alleen naar beneden te gaan. Nu, aangezien we een alarm hebben, zou dat toch al niet mogelijk zijn want dan moeten we nog naar beneden om het eerst uit te schakelen. Maar miss panic wil niet alleen zijn en daarom moeten mama en/of papa mee.

Daar zit je dan op een zondagmorgen om 07.45 u beneden aan de keukentafel met je ogen halfopen terwijl zij een kom cornflakes verorbert en er lustig op los tatert.

Ik weet dat ik niet mag klagen en dat er nog vroegere vogels zijn (Cindy, uwe Berre spant de kroon) maar ik hunker naar die weekenddagen waar ik tot 10.00 u in mijn bed mocht blijven liggen en ik gewoon aan de tafel mocht aanschuiven als mijn mama terugkwam van de bakker/slager/winkel. Moeke, mag ik ook eens komen logeren?

Advertenties

Happy Birthday K3!

29 Okt

Vorige zaterdag was voor Marie het hoogtepunt van het jaar: we gingen naar de nieuwe show van K3!

Karen, Kristel en Kathleen houden het al 10 jaar met mekaar uit en da’s genoeg reden om te vieren. Een nieuwe show met oude, welbekende en nieuwere liedjes. Iedereen ging uit de bol (eens de show bezig was toch, ervoor was Marie supernerveus en lichtgeraakt). Zelfs mama heeft zich heel goed geamuseerd …

Voor de show nog even chillen – met de obligate zak snoep

En dan mogen Karen, Kristel en Kathleen het beste van zichzelf geven

Ondertussen begint Marie al lichtjes te zweten …

De K3 prinsessen

Marie en Evelien dansen erop los – mét de juiste choreografie

Karen (net zwanger) moest efkes uitrusten

Crispy Kristel

 

Kathleen

Marie en Evelien nog altijd ‘on the move’

Ya Ya Yippeeeee

Herfstwandeling

20 Okt

We maakten samen met moeke en ake gisteren een leuke herfstwandeling aan het St. Jansbergklooster in Zelem. Enkele sfeerbeelden:

Broer en zus op een boomstronk – let op de gemaakte lachjes …

Moeke en Marie – met oogjes dicht deze keer … en nog altijd het gemaakte lachje!

Ake en Marie

Tafelmanieren

20 Okt

Hoe eet een peuter van 19 maanden frietjes?

Met mayonaise en ketchup natuurlijk!

Nog een beetje knoeien …

Zeg, mama, zie ne keer wa ne smosboel da da nu geworden is …

Dank u voor uw aandacht

16 Okt

Gisterenavond een leuk tafereeltje in moeke en ake hun living: Marie speelde toneel (Sneeuwwitje, the musical) en Kamiel fungeerde als side-act.

Marie begon met een buiging voor het publiek – Kamiel copieerde en plooide bijna dubbel zodat hij ook bijna met zijn hoofd voorover op de vloer viel.

Marie begon te zingen – Kamiel zong zijn eigen versie van ‘Waar is de lente in mijn leven?’ en ‘Hou van mij, mijn liefste hou van mij’.

Marie danste en huppelde rond – Kamiel danste en huppelde en viel 20 keer plat op de grond aangezien hij zijn evenwicht niet kon houden. Ne zatlap was er niks tegen …

Marie at de vergiftigde appel en zeeg neer op de grond – Kamiel ging haar met open mond (en na een paar aanmoedigingen van het aanwezige publiek) wakker kussen.

Marie dankte het publiek voor hun aandacht – Kamiel was al lang verdwenen naar de keuken waar hij de potten- en pannenkast weer had ontdekt …

Heel leuk entertainment. En zo goedkoop – geen reservatie- of verzendkosten!

Pipi in het potje!

14 Okt

Kamiel stond zaterdagavond recht in het bad. Plots: ppppprrrroooooottttt! Ik neem hem snel uit bad en zet hem op het potje. Na 2 minuten wriemelen en draaien op het potje is er nog altijd niks gekomen en zet ik hem weer in het bad. Een paar minuten later klinkt het welbekende geluidje weer en zwier ik hem terug op het potje. Aangevuld met de nodige uitleg dat hij kaka moet doen op het potje en dergelijke zit ik mijn zoon aan te staren en in het potje te kijken maar er komt niks …

‘Venteke, moet jij kaka doen?’

‘Jaaaah’

‘Doe maar he, duw maar goed’

‘Jaaaah’

Ondertussen met zijn vingers mannekes aan’t tekenen op de douchewand, alle speelgoedjes van de badrand in het water aan’t duwen … en op de vloer ontstonden er al kleine meertjes …

‘Kamieleke, komt er nu nog iets of niet?’

‘Jaaaah’

‘Ja maar, doe dan iets want zo krijg je koud he’

‘Jaaaah’

En hij produceert 4 druppels pipi … Het was niet wat we verwachtten maar Marie en ik hebben dan maar eventjes geapplaudisseerd en hem geprezen voor de moed en volharding!

Needless to say dat ik de volgende 15 minuten met argusogen in het badwater heb staan staren om te zien of er geen kleine hoopjes in dreven …

Taal- en rekenkunde

14 Okt

Zowel Kamiel als Marie hebben dit weekend een paar sprongen gemaakt (en niet van de sofa naar de salontafel of van de trampoline op het gras).

Kamiel breidde zijn vocabulaire uit met de volgende woorden:

– paaaat (paard)

– taaaaat (taart)

– bad

– nene (nijntje zijn knuffelkonijntje)

– au (auke, kindje bij de onthaalmoeder)

– tuu (tuur, kindje bij de onthaalmoeder)

– lola (lola, kindje bij de onthaalmoeder – zien jullie hier al een patroontje of niet?)

– dud (nonkel luc … van de onthaalmoeder – hoe dat ge het weet)

– woh (worm – zijn lichtgevend wormpje dat in zijn bedje ligt)

Marie van haar kant concentreerde zich meer op het rekenen en na een paar oefeningen beheerst ze nu ook het principe van het splitsen. Aangezien het eerste leerjaar voor mij al 29 jaar in het verleden ligt, kan ik me niet meer herinneren of wij die methode ook ooit geleerd hebben (en ik moet toevoegen dat rekenen nu eenmaal niet mijn beste kwaliteit is dus is het niet verwonderlijk dat mijn hersenen dit soort informatie geblocked hebben). Maar ze moest dus de cijfers 3, 4 en 5 splitsen in 2 delen. Volgens haar juf had Marie de oefening niet begrepen – dat stond er als commentaar in haar rekenboek. Ik ben een bezorgde mama en ik schreef onmiddellijk die oefening over op een blaadje en liet haar die opnieuw maken: ze moest er soms wel bij nadenken maar maakte geen fouten. Vriendelijk briefje naar de juf dat we extra geoefend hadden en dat het blijkbaar niet zo’n probleem was …

Gisterenavond moest Marie dan een taak maken over die splitsingen en wat bleek: Marc had veel moeite om haar te volgen, zo snel en foutloos splitste ze de 3, 4 en 5! Hopelijk heeft ze op dat gebied iets meer van Marc’s genen geërfd en wordt ze geen wiskunde-neuroot zoals ik. Juffrouw Mees in het vierde leerjaar heeft ervoor gezorgd dat ik tot op heden nog altijd niet de logica achter een vraagstuk begrijp. En van die afgeleiden en die bewijzen in het secundair onderwijs herinner ik me alleen dat we veel moesten schrijven en op het allerlaatste blad een of andere kronkel moesten tekenen … ik leerde dat allemaal vanbuiten en wist op het examen begot niet hoe ik eraan moest beginnen.

Op taalvlak is Marie iets ‘meer onder haar uit’ (voor de niet-Limburgse lezers: ze is iets beter in taal). Al durft ze soms wel eens enige onkunde veinzen … Waar ze bvb dinsdag vlotjes een pagina leest in haar taalboek, hakkelt en stottert ze zich erdoor op woensdag wanneer meter naast haar zit. Kwestie van aandacht te krijgen he! Maar algemeen gesproken leest ze vlot (soms nog met hakken en plakken en deftige handbewegingen) en schrijft ze flink. Al heeft ze bij dat laatste precies iets teveel genen van de papa geërfd … Het kan nog veranderen maar op dit moment is schoonschrift niet aan de orde! En al wie Marc kent, weet ook hoe hij kan kribbelen!

Voor Kamiel is rekenen nog bijzaak, ik verwacht niet dat mijn bijna 19-maandertje kan tellen tot tien. Hij maakt op een andere manier wel duidelijk dat hij niet 1 maar 2 of 3 snoepjes wil …