Diddl-overload

28 Aug

Marie kijkt echt uit naar haar eerste schooldag volgende maandag. De eerste schooldag in het eerste leerjaar dan nog! En ze is geprepareerd hoor: nieuwe boekentas, nieuwe pennenzak, kaftpapier, etiketten, brooddoos, drinkbus, turnpantoffels, turnshort, enz … Geen wonder dat mijn bankrekening om sociale bijstand schreeuwde gisteren!

En … alles behalve de drinkbus en het turngerief is van Diddl! Waar wij 30 jaar geleden naar het eerste leerjaar trokken met een bruine, zwarte of donkerblauwe leren boekentas schiet men de jeugd nu overhoop met 40 verschillende soorten boekentassen en rugzakken. In 40 verschillende kleuren en motieven. En met 40 verschillende accessoires erbij. Waar wij 30 jaar geleden na 5 minuten onze ganse schooloutfit gekozen hadden, staat dochterlief na 15 minuten nog altijd te zuchten met het K3 kaftpapier in de ene hand en Diddl in de andere. Oooohhh lang leve het donkerblauwe kaftpapier!

En toen ineens kreeg ik het warm: ik koop wel Diddl kaftpapier voor haar maar KAN ik nog wel kaften? Hoe ging het ook alweer: papier afknippen op 2 cm van de boven- en onderkant van het boek, in 2 vouwen, trapeziumke uitknippen onder en boven, en dan maar vouwen en plakken zeker? Zal wel lukken … hoop ik.

Volgende dinsdag volgt de ‘eerste schooldag’ foto, beloofd!

Advertenties

2 Reacties to “Diddl-overload”

  1. Ariane Vndenplas 29 Aug 08 bij 8:32 am #

    Geen nood Sabientje, mijn -16 en 14 jarige tieners- die mama liever niet meer naar school zien komen (ja zet mij hier maar af, neen ik heb je al een kus gegeven thuis, mamaaaaaa doe ni zo…) hebben nog altijd de allerliefste mama van de hele wereld nodig als het op kaften aankomt en jammer genoeg verleer je dat nooit. Ik vraag mij wel af of ik dat later voor mijn kleinkinderen ook nog ga moeten doen want mijn kinderen kunnen het blijkbaar nog steeds niet en zijn ook niet van plan om het te leren. Ja mijn eigen schuld zeker.

  2. Els 3 Sep 08 bij 12:46 pm #

    Was er ook aan geleverd, dat kaften. Inderdaad: vreemd hoe een mens dat niet verleert en chapeau aan de onderwijzer die ons dat destijds heeft geleerd.

    Ik kan me niet voorstellen dat ik me nu daaraan zou moeten wagen met een stuk of twintig twaalfjarigen… Niet goed voor de bloeddruk.

    Daarna komt er soms nog iets als plastificeren. (Heet dat wel zo?) Gek genoeg duikt er dan een onvermoede, jarenlang goed bewaarde vaardigheid op die ervoor zorgt dat het bij de eerste poging lukt. Dat die poging zowat een half uur duurt, neem je er graag bij 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: