Het heeft eventjes geduurd maar hier zijn de foto’s!

Bij de Sint (Sinterklaasfeest DHL). Marie lijkt niet echt onder de indruk …

Marie als Mariposa

Kamiel had ondertussen al een autootje gevonden

Er was ook vanalles om te eten maar ze werden teveel afgeleid door het ganse gebeuren

Op Sinterklaasavond werden de borden klaargezet.

In laatste instantie kleurde Marie nog een tekeningske of 2 …

Let ook op de 2 Westmalles … de Sint krijgt gene Duvel van Marc hoor!

Nog efkes on tape bewijzen dat we wel heeeel braaf geweest zijn dit jaar!

Om na 3 seconden al weer ruzie te maken …

En dit was het resultaat. De Sint ziet hen graag …

 En ’s morgens hebben we zoveel pret gehad om alles uit te pakken dat er van foto’s maken niks in huis gekomen is. Ze waren allebei heel tevreden met hun speelgoed. Alhoewel we al na 7 minuten Touring hebben moeten bellen omdat Kamiel zijn telegeleide auto het opgaf. Auto weer naar Carrefour (sssjtt) gebracht, auto niet meer voorradig, centen teruggekregen, andere Carrefour opgezocht, auto niet meer voorradig. Andere auto gekocht.

Ik ben blij dat het hele Sinterklaas-gebeuren gedaan is. Het was stressful dit jaar.

Ja en dat heeft hij wel gedaan deze nacht. Ons huisje voorbijgereden. Geen snoep. Nog geen klein niknakske.

Maar wel terecht.

Hier komt het verhaal van het meisje en de 2 witte chocolade mannekes.

Er was eens een meisje dat flink haar schoen en die van haar broertje zette voor Sinterklaas. Elke schoen kreeg een mooie wortel en wat suikerklontjes om de Sint te paaien om toch maar zoveel mogelijk snoep te krijgen. Het meisje haar schoen kreeg ook een uitgeknipt prentje van een electronische zakagenda want dat zou het meisje toch wel heel graag krijgen.

Na een nachtje slapen staat het meisje ’s morgens op om vreugdevol te roepen dat de Sint geweest is en voor haar en haar broertje een wit chocolade manneke heeft gebracht. Eén chocolade manneke gaat mee naar boven om aldaar snel opgesmikkeld te worden. Het andere chocolade manneke wordt flink op broer zijn hoge stoel gezet – voor zijn ontbijt.

Na nog wat gesoezeld en gesmikkeld te hebben boven in bed, komt het meisje weer naar beneden en eet brutaal het chocolade manneke van broer ook op. Broer zit erbij en kijkt ernaar … Papa wordt boos en zegt dat de Sint nu wel niet meer zal komen.

Het meisje neemt snel snel een blad papier. Plakt er een paar suikerbollekes op en schrijft:

Even vertalen:

Bestu Sintrklaas. Sorie (sorry) van Marie om Kamiel zijn soup (snoep) op t(e) eet (eten).

Het meisje zoekt een paar zomerschoenen uit (ah ja, ze moest haar winterschoenen aan om naar school te gaan) en zet de schoenen, samen met de obligate wortels en de tekening in de living. En … ze legt er nog 3 uitgeknipte prentjes bij want de goedheilig man had toch zeker vergeten haar die electronische zakagenda te brengen!

Goedheilig betekent niet noodzakelijk onnozel he. De goedheilige mama besloot dat het meisje maar moest beseffen dat je niet zomaar iemand anders zijn chocolade manneke opeet. Dus liep de goedheilige mama verschillende keren haar schoentjes voorbij zonder er iets in te leggen.

Ik moet er zeker niet bijvertellen dat het ochtendritueel vandaag niet zo vlotjes verliep? De teleurstelling was heel groot bij Marie.

Marie is helemaal in de ban van de film ‘Het paard van Sinterklaas’.

We hadden die enkele weken geleden eens gehuurd in de videotheek en ze was zo verdrietig toen we de film moesten terugbrengen dat we hem maar op de Sinterklaas-verlanglijst gezet hebben. Gisterenmorgen zat hij dan in haar schoen (allez, ernaast toch). Blij dat ze was!

En we slaan twee vliegen in één klap want Kamiel vind de film ook geweldig – met zijn huidige paarden-obsessie. Hij loopt dan heen en weer van de zetel naar de tv telkens de pony Saartje of het paard van Sinterklaas in beeld komt. ‘Paat, paat, paat!!!’

Hoeveel vettige vingertjes ik deze week al van de tv gewreven heb …

En wat nog leuker is: Marie krijgt het vervolg op deze film voor Kerstmis. ‘Waar is het paard van Sinterklaas?’ is zeker zo leuk als de eerste film.

Dat worden gezellige, warme TV-kerstdagen!

Eventjes waarschuwen: onderstaande tekst is niet geschikt voor kinderen die nog heel goedgelovig zijn … als jullie snappen wat ik bedoel?

Hij komt, hij komt, die lieve goede Sint … En ja hoor, gisterenavond placeerde Marie triomfantelijk haar laars en Kamiel zijn schoen op de lege plaats in de living waar ooit een haard moet komen. Wortels en suikerklontjes in de schoenen en met een uitleg van hier tot Spanje kreeg Kamiel te horen waarom die suikerklontjes in zijn schoen moesten blijven steken en hij ze niet mocht opeten: de Sint ging komen en hij ging iets in hun schoen leggen. Als beloning. Omdat ze zo braaf geweest waren … NOT!

Maar ja, kindjes slapen en daar stond mama he. Geen Sinterklaassnoep in huis … Met de wijze woorden van diëtiste Chris Knockaert (die onlangs in Marie’s school een voordracht gaf over gezond eten) in het achterhoofd, heb ik me richting fruitschaal gedraaid en 2 mooie mandarijnen uitgezocht. En die parmantig in hun schoen gedropt. Natuurlijk voelde ik me schuldig over dat gezond snoepgoed want ik kon me Marie haar beteuterd gezicht al voorstellen als al dat jonge geweld ’s morgens op de speelplaats begint op te scheppen over de bergen snoepgoed die ze gekregen hebben. Dus heb ik boven op die mandarijnen ook nog een ‘kersensnoepje’ gelegd - nadat ik toch efkes had nagedacht of ze die kersensnoepjes al zien liggen had in de kast of niet.

Tja, you need to keep the magic going …

Naast het snoepgoed moet ik natuurlijk ook nog speelgoed-aankopen gaan doen. En dat blijkt ook nog niet zo gemakkelijk. Ik zou één van de volgende dagen alles moeten gaan kopen maar Marie heeft nog niet beslist wat ze eigenlijk wil. De Mega Mindy walkie-talkie of niet? De Tinkerbell DVD of toch maar Het Paard van Sinterklaas? Miserie miserie zou Fernand Costermans (de Kampioenen) zeggen.

Maar ja, als ze nog dikwijls stout is, is mijn probleem van de baan he. Moet ik niks kopen.

‘Toute mama’ zou Kamiel zeggen …