Marie is the early bird who catches the worm … zo kan je haar de laatste dagen omschrijven. Elke morgen is ze voor zeven uur wakker – deze morgen al om 06.25 u! Waarschijnlijk heeft het winteruur er nog iets mee te maken. Maar leuk is het niet want wakker is ook echt wakker bij Marie. Smeekbeden om nog even lekker bij ons te komen liggen snoezelen worden niet verhoord. Madame kruipt in ons bed en zet KetNet op volume 25…

Ik ben zelf een TV-verslaafde (alhoewel ik vroeger nog veel erger was, sinds de kinderen er zijn kom ik bijna niet toe aan TV-kijken) maar ik heb toch veel moeite om ’s morgens vroeg met mijn ogen toe te moeten luisten naar Nijntje, Mickey Mouse Clubhouse, Mega Mindy, Plop, Piet Piraat, enz, enz. Ben ik mis of klinken al die protserige stemmetjes ’s morgens nog scheller dan ’s namiddags of ’s avonds? Auuww mijn hoofd …

En na een half uur of zo wil Marie naar beneden. Ik hoor jullie al denken: ‘Laat ze dan toch gaan?’. Maar nee, mijn dappere dochter gaat niet alleen naar beneden. Zitten er heksen en trollen in onze keuken? Neen. Groeien er stinkende zwammen in onze living? Neen (allez, ik hoop het toch niet). Loert het gevaar om elke hoek in huis? Neen. Maar Marie weigert om alleen naar beneden te gaan. Nu, aangezien we een alarm hebben, zou dat toch al niet mogelijk zijn want dan moeten we nog naar beneden om het eerst uit te schakelen. Maar miss panic wil niet alleen zijn en daarom moeten mama en/of papa mee.

Daar zit je dan op een zondagmorgen om 07.45 u beneden aan de keukentafel met je ogen halfopen terwijl zij een kom cornflakes verorbert en er lustig op los tatert.

Ik weet dat ik niet mag klagen en dat er nog vroegere vogels zijn (Cindy, uwe Berre spant de kroon) maar ik hunker naar die weekenddagen waar ik tot 10.00 u in mijn bed mocht blijven liggen en ik gewoon aan de tafel mocht aanschuiven als mijn mama terugkwam van de bakker/slager/winkel. Moeke, mag ik ook eens komen logeren?