Na een paar dagen van ‘gespeelde’ onverschilligheid kwamen er toch traantjes bij Kamiel. Hij miste zijn vriend enorm, vooral als hij moest gaan slapen. En toen hij al snikkend vroeg: “Morgen nieuwe nijntje kopen?”, bloedde mijn mama-hart en reden we dus de dag erna naar Maastricht (!!) om een nieuwe nijntje te kopen.

Ja, onze nieuwe nijntje is een hollander. Maar gelukkig kan het beestje niet spreken en hebben we er weinig last van . Ik kocht het originele nijntje op een beren-verkoopavond bij tante Bien. Het was Marie’s eerste kadootje voor haar kleine broertje. En daarom net had hij zo’n emotionele waarde voor ons allemaal. En daarom ook heeft Marc twee dagen na mekaar de Carrefour in Kuringen afgezocht. Als iemand hem heeft opgemerkt terwijl hij op zijn buik tussen de rekken lag, neen, hij doet dat zeker niet voor zijn plezier, heeft geen Carrefour-rekken fetish of zo … Hij zocht gewoon naar nijntje en heeft hem niet gevonden. Spijtig.

Na Kamiels smeekbede voor een nieuw nijntje, zochten we dus op het internet naar verkooppunten van Kaloo. Blijkbaar een niet zo bekend merk hier in België want de enige referenties die ik kon vinden waren van een klein winkeltje in Maastricht. Gelukkig was ons nijntje daar wel in voorraad en dus reden we vorige week vrijdag even op en neer naar Maastricht. De mevrouw van het winkeltje (Twinkel) was heel vriendelijk en wees me meteen op een grote berg ‘doudou’s’. Het bovenste exemplaar was een roos gevalletje. Nee zunne, wij wilden exact dezelfde als de originele. Groen dus. Muntgroen. Na wat grabbelen vond ik hem. Nijntje 2, lekker zacht, lekker proper nog, muntgroen, nog niet grijs-munt-groen.

Kamiel was dolgelukkig! Hij aanvaardde zijn nieuwe nijntje onmiddellijk – geen schuldgevoelens ten opzichte van nijntje 1 precies. En zo hebben we dus weer een nieuwe bewoner hier. Eentje die na amper 1 week al een toerke in de wasmachine mag maken!

Waar Kamiel ging, ging Nijntje. Waar Kamiel sliep, sliep Nijntje. Speelde Kamiel in de modder, lag Nijntje ook in de modder. Hij was zijn beste vriend, zijn soulmate, zijn Nijntje.

En nu is Nijntje er niet meer. Nijntje werd achteloos weggesmeten in de Carrefour in Kuringen. Weggesmeten omdat Kamiel een mooie fiets zag. En daarna een huisje, een step, een autoke en een trein. Arme Nijntje … hij verdiende het niet om zo aan de kant gezet te worden.

Gisterenmorgen is Marc al naar de Carrefour geweest om Nijntje te zoeken, zonder resultaat. Nu is hij nog eens terug – want de avond-schoonmaakploeg zou misschien gisterenavond pas de verloren voorwerpen binnenbrengen. Hoop doet leven!

Kamiel is niet ontroostbaar. Raar maar waar! Waar we anders soms hysterische taferelen zagen als zijn Nijntje eens per ongeluk onder een zetel stak, blijft hij nu heel kalm en sleurt hij Marie haar oude koeike met zich mee. Gisterenavond heeft hij wel een paar keer gezegd dat Nijntje weg was. Hij gaat zijn ’klop’ nog krijgen, denk ik. 

In ieder geval, indien iemand in de Carrefour in Kuringen ergens een muntgroen konijntje ziet liggen, gelieve ons een seintje te geven. Dit is een accurate persoonsomschrijving:

Kamiel en de beestjes … Het lijkt wel een nieuwe kindershow op Ketnet of zo. Maar in real life ziet het er zo uit:

“Moooooooiiiii silpatteke. Mooooiiii beese.”

“And we’re moving on … Silpatteke lope weg. Ikke volge zunne”

Met dank aan Vicky voor de leuke foto’s. Een blik achter de schermen bij tante Bien – onze onthaalmoeder.