Kamiel zijn taalontwikkeling verloopt iets trager dan die van zijn zus op dezelfde leeftijd. Waar Marie op 13-14 maanden al 2-woord zinnetjes maakte (in de trend van ‘mama koek’ of ‘papa weg’), doet onze zoon het allemaal nogal op zijn gemakske en laat het vooral aan ons over om alles te zeggen. Hij knikt dan gewoon goedkeurend …
Een voorbeeld van zo’n ‘gesprekje’:
Mama: ‘Hoe heet jij?’ – met duidelijke gesticulerende beweging naar hem toe
Kamiel: ‘Dada’ – met vingertje op zijn borstkas kloppend
Mama: ‘Maar hoe heet jij dan?’
Kamiel: ‘Dada’ – heel fier dat hij dat al kan zeggen
Mama: ‘Nee, je moet Kamiel zeggen. K A M I E L’ – met intonatie waar iedere logopediste jaloers op is
Kamiel: Knikt en zegt: ‘Ja’
Tja …
Het broertje van mijn petekind;
“Luka, zeg eens L-U-K-A”
Luka zegt niets.
“Luka, zeg eens LUKA!”
stilte
“Luka, zeg eens LUKA, dan krijg je een pudding.”
Luka; “Pudding”.
“Luka, zeg eens LUKA!”
Luka; “pudding”
…