Wat hoor ik op dit moment? De regen die op de vensterbank tikt, de koelkast die aanslaat, in de verte de razende auto’s op de autoweg en het getik op mijn pc. En verder … niks! Geen Studio 100 TV, geen plong plong plong van Kamiel’s autobaantje, geen zingende Marie. Het is eindelijk nog eens rustig in huis. De overdaad aan lawaai heeft zich verplaatst naar het tweede leerjaar bij juf Evy en de veranda bij tante Bien. Laat hen vandaag maar ‘genieten’ van de decibels die mijn twee hartedieven kunnen voortbrengen, ik heb de voorbije dagen mijn portie wel gehad.
Marie kreeg een paar jaar geleden van de Sint een soort autobaan met huisjes en dergelijke van Fisher Price Little People. Heel leuk speelgoed vond de Sint toen – en wij ook – maar na een paar maanden was ze het moe. De doos met toebehoren verdween in de kelder en kwam er nooit meer uit. Eergisteren zag ik de doos staan en ik dacht dat Kamiel dit wel leuk zou vinden. Huisjes, autobaan, diertjes, mannekes uitgestald op de eetkamer-tafel en sindsdien speelt hij er constant mee. Het voordeel: hij houdt zich bezig en moet alleen Marie van zich zien af te slaan als die zich komt moeien. Nadeel: de plong plong muziekjes – en het zijn er veel! – die daar overal bij zitten. Je mag nergens op drukken of er komt zo’n onnozel mechanisch plong plong muziekje uit. En natuurlijk is dat het allerleukste: constant datzelfde muziekje laten horen tot mama er wild van wordt.
Nog zo’n lawaaivervuiling: Studio 100 TV! OK, mijn fout, ik had dan zeker geen Telenet moeten nemen. Maar had ik het geweten, had ik de Telenet-man gevraagd om die zender te blokkeren. Man, man, man wat een miserie! Gisteren heb ik minstens 6 keer ‘Wij springen in de zee’ van Samson en Gert gehoord. En minstens 10 keer ‘Het is tijd voor Mega Mindy’. Ik lig ’s avonds in mijn bed nog altijd die Studio 100 hits mee te zingen! Tijd om paal en perk aan het gebruik van de TV te stellen denk ik. Ik ben nooit een tegenstander van TV geweest en wij hanteren hier geen TV-schema. Ik hoor dat in sommige gezinnen de TV enkel op bepaalde uren per dag op mag maar dat standpunt kan ik niet steunen. Ikzelf ben opgegroeid met TV als belangrijkste hobby. Als ik gestraft werd, was het met “2 dagen geen TV” en dat was voor mij echt heel erg. Ik moet eerlijk zeggen dat ik veel van de TV geleerd heb: lang voor de Australische soap ‘Neighbours’ hier op de VRT liep, keek ik al ‘Neighbours’ op de BBC. En ik heb veel van mijn basis-Engels daar opgepikt. Dus ergens heeft al dat TV-kijken mij toch iets opgebracht.
Back to Studio 100 TV dan. Dit is dan wel een voorbeeld van goedkoop amusement. Laat gewoon elke dag elke populaire song minstens 5 keer zien en je programma is gevuld! Dat de ouders er horendol van worden trek je je niet aan want je gebruikt het argument dat de kids tenminste geamuseerd zijn en ze de ouders niet lastig vallen. Moeilijk tegen in te komen, inderdaad!
En ben je het TV-amusement toch even beu, dan neem je je kids toch gewoon mee naar een oeroude gezellige dorpskermis. Linkhout kermis, 2 maal per jaar welteverstaan! Inventaris voor de september editie: 1 paardenmolen, 1 schietkraam, 1 eendjes-vissen kraam, 1 muntjes-gooien kraam en nog 1 andere kraam die ik precies niet goed bekeken heb want ik weet begot niet meer wat er daar te doen was. En de frituur natuurlijk! Eerst de paardenmolen: elk 2 rondjes op het welbekende ‘Comment ça-va?’ van the Shorts (ja hoor, dateert al van 1983!) en iets ongedefineerds van Frans Bauer. Daarna de eendjes-vissen kraam met schlagers uit de jaren 70. En daarna nog eens de paardenmolen met meer van die hopsasa-muziek. Toen ik daar zo stond mijn ergernis over al dat lawaai te verbijten, vroeg ik me af of het nu niet mogelijk was dat al die kraampjes dezelfde muziek zouden draaien? Op zo’n kleine kermis met amper een handvol kramen is dat toch mogelijk? Of zouden die foorkramers dat leuk vinden, al die verschillende muzieksoorten door mekaar? Zij moeten toch ook ’s avonds half doof zijn?
Als jullie al dachten dat dit mijn portie lawaai-geweld voor het weekend was, nee hoor! Voor de kermis waren we ook al even op bezoek geweest bij de papa die dit weekend een lifestyle event organiseerde bij garage Beelen. Naast 50 mensen die luidop taterden zat er ook een dame die zong en zich op de piano begeleidde. Geen rustige muzak maar wel Vaya Con Dios met ‘What’s a woman’ en dergelijke. Too much for my ears! Maar de rest van het event was wel leuk, moet ik toch even zeggen anders is de papa straks slechtgezind … 
Enfin, jullie begrijpen wel dat ik hier nu gewoon geniet. Lekker rustig achter de pc, geen lawaai-stress, gewoon natuurlijke geluiden … hmmmm zalig!
Nog 6 uurtjes en dan zullen mijn oren wel uitgerust zijn …
